๑. กามสูตร เล่ม ๒๕

ถ้ากาม นั้นสำเร็จด้วยดีแก่สัตว์นั้น ผู้อยากได้กามอยู่

สัตว์นั้นได้กามตามที่ต้องการแล้ว

ย่อมเป็นผู้อิ่มใจแน่แท้

ถ้าเมื่อสัตว์นั้นอยากได้กามอยู่ เกิดความพอใจแล้ว

กามเหล่านั้นเสื่อมไป

สัตว์นั้นย่อมเจ็บปวด เหมือนถูกลูกศรแทง

ผู้ใดละกามได้ เหมือนคนเดินเลี่ยงหัวงู

ผู้นั้นมีสติ ล่วงพ้นตัณหาที่ชื่อว่า วิสัตติกา นี้ในโลก

นรชนใดปรารถนาเนือง ๆ ซึ่งไร่นา ที่ดิน เงิน โค ม้า

ทาส บุรุษ สตรี พวกพ้อง หรือกามเป็นอันมาก

กิเลสทั้งหลายอันไม่มีกำลังครอบงำนรชนนั้น

อันตรายทั้งหลาย ย่ำยีนรชนนั้น

เพราะอันตรายนั้น ทุกข์จึงติดตามนรชนนั้นไป

เหมือนน้ำไหลเข้าเรือรั่ว ฉะนั้น

เพราะฉะนั้น สัตว์เกิด พึงมีสติทุกเมื่อ ละกามทั้งหลายได้

ครั้นละกามเหล่านั้นได้แล้ว พึงข้ามโอฆะได้

เหมือนคนวิดน้ำเรือแล้วไปถึงฝั่งได้ ฉะนั้น

กามสูตรที่ ๑ จบ