๑๑. นาควิมาน ที่ ๒ เล่ม ๒๖

[๙๖๖-๙๖๗] ข้าพเจ้ามีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญนั้น ... และมีรัศมีกาย สว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญนั้น

จบ ปฐมนาควิมานที่ ๑๐

๑๑. ทุติยนาควิมาน

ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในนาควิมาน สูตรที่ ๒

(พระวังคีสเถระได้รับอนุญาตจากพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว จึงได้ถามเทพบุตรองค์หนึ่งว่า)

{๖๑}[๙๖๘] ท่านขึ้นนั่งบนคอข้างใหญ่เผือกผ่อง มีกระพองประดับไป ด้วยข่ายแก้ว เป็นคชสารอันอุดม แวดล้อมไปด้วยหมู่ เทพนารี ยังทิศทั้ง ๔ ให้สว่างไสว ดุจดาวประกายพรึก เที่ยวไปมาจากสวนโน้นสู่สวนนี้[๙๖๙-๙๗๐] ท่านมีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญอะไร ... และรัศมีกาย ของท่านสว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญอะไร

[๙๗๑] เทพบุตรนั้นถูกพระวังคีสเถระถามแล้ว มีใจยินดี ได้พยากรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่ถูกถามนั้นว่า

[๙๗๒] ในชาติก่อน เมื่อครั้งข้าพเจ้าเกิดเป็นมนุษย์อยู่ในหมู่มนุษย์ ในมนุษยโลก เป็นอุบาสกของพระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรง มีพระจักษุ ได้เป็นผู้งดเว้นจากปาณาติบาต อทินนาทาน

[๙๗๓] ยินดีเฉพาะกรรยาของตน ไม่พูดเท็จ ไม่ดื่มน้ำเมา มีจิตผ่องใส ได้ถวายข้าวนํ้าให้เป็นทานอันไพบูลย์โดยเคารพ[๙๗๔-๙๗๕] ข้าพเจ้ามีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญนั้น ... และมีรัศมีกาย สว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญนั้น

จบ ทุติยนาควิมานที่ ๑๑

๑๒. ตติยนาควิมาน

ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในนาควิมาน สูตรที่ ๓

(บัณฑิตคนหนึ่งถามกรรมของเทพบุตรองค์หนึ่งว่า)

{๖๒}[๙๗๖] ใครหนอมีเสียงดุริยางค์ประโคม มีคชสารเผือกผ่อง เป็นทิพยยาน อันบริวารเป็นอันมากบูชาอยู่กลางหาว[๙๗๗] ท่านเป็นเทวดา เป็นคนธรรพ์ หรือเป็นท้าวสักกะจอมเทวันผู้ให้ทานในปางก่อน เราไม่รู้จักท่าน จึงขอถาม เราจะรู้จักท่านอย่างไร(เทพบุตรตอบว่า)

[๙๗๘] ข้าพเจ้าไม่ใช่เทวดา ไมใช่คนธรรพ์ และไม่ใช่ท้าวสักกะ ผู้ให้ทานในปางก่อน ข้าพเจ้าเป็นผู้หนึ่งในจำนวนเทพบุตร ชาวสุธัมมา