๔. ปิฐวิมาน ที่ ๔ เล่ม ๒๖

[๒๑] ดิฉันมีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญนั้น อิฏฐผลย่อมสำเร็จแก่ ดิฉันในที่นี้เพราะบุญนั้น อนึ่ง โภคะอันเป็นที่รักแห่งใจ ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นแก่ดิฉันก็เพราะบุญนั้น[๒๒] ข้าแต่ภิกษุผู้มีอานุภาพมาก ดิฉันขอบอกแก่ท่าน เมื่อ ครั้งดิฉันเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญใดไว้ ดิฉันนั้นมีอานุภาพ รุ่งเรืองอย่างนี้ และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศ ก็เพราะบุญนั้น

จบ ตติยปีฐวิมานที่ ๓

๔. จตุตถปีฐวิมาน

ว่าด้วยอานิสงส์การถวายอาสนะคือตั่ง สูตรที่ ๔

{๔}(พระมหาโมคคัลลานเถระถามว่า)

[๒๓] ตั่งแก้วไพฑูรย์ของท่านใหญ่โต ลอยไปในที่ต่าง ๆ ได้เร็ว ดังใจปรารถนา ท่านมีกายอันประดับแล้ว คล้องพวงมาลัย นุ่งห่มผ้าสวยงาม มีรัศมีเปล่งปลั่งดังสายฟ้าแลบ ออกจากกลีบเมฆ[๒๔] ท่านมีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญอะไร อิฎฐผลย่อมสำเร็จ แก่ท่านในที่นี้เพราะบุญอะไร อนึ่ง โภคะอันเป็นที่รัก แห่งใจ ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นแก่ท่านเพราะบุญอะไร

[๒๕] ดูก่อนแม่เทพธิดาผู้มีอานุภาพมาก อาตมาขอถามท่าน เมื่อ ครั้งท่านเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญอะไรไว้ ท่านมีอานุภาพ รุ่งเรืองอย่างนี้ และรัศมีกายของท่านสว่างไสวไปทั่ว ทุกทิศ เพราะบุญอะไร[๒๖] นางเทพธิดานั้นถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว มีใจ ยินดี ได้พยากรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่ถูกถามนั้นว่า

[๒๗] อิฏฐผลที่เป็นเหตุให้ดิฉันมีอานุภาพรุ่งเรืองอย่างนี้ เป็น ผล กรรมอันเล็กน้อยของดิฉัน คือ เมื่อครั้งดิฉันเกิดเป็น มนุษย์ในมนุษย์ทั้งหลายในมนุษยโลกในชาติก่อน[๒๘] ได้เห็นภิกษุผู้ปราศจากธุลีกิเลส มีอินทรีย์ผ่องใส ไม่ ขุ่นมัว ดิฉันมีจิตเลื่อมใส ได้ถวายตั่งแก่ท่านด้วยมือ ทั้งสองของตน

[๒๙] ดิฉันมีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญนั้น อิฏฐผลย่อมสำเร็จแก่ ดิฉันในที่นี้เพราะบุญนั้น อนึ่ง โภคะอันเป็นที่รักแห่งใจ ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นแก่ดิฉันก็เพราะบุญนั้น[๓๐] ข้าแต่ภิกษุผู้มีอานุภาพมาก ดิฉันขอบอกท่าน เมื่อครั้ง ดิฉันเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญใดไว้ ดิฉันนั้นมีอานุภาพ รุ่งเรืองอย่างนี้ และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศ ก็เพราะบุญนั้น

จบ จตุตถปีฐวิมานที่ ๔

๕. กุญชรวิมาน

ว่าด้วยอานิสงส์การถวายอาสนะทำด้วยผ้า

{๕}(พระมหาโมคคัลลานเถระถามว่า)

[๓๑] กุญชรที่เป็นพาหนะอันประเสริฐของท่านประดับประดา ด้วยรัตนะหลากชนิด ทั้งน่ารัก มีกำลังวังชาว่องไว เหาะเหินเดินอากาศได้[๓๒] มีสีเหมือนกับหม้อใหม่ มีนัยน์ตากลมคล้ายใบบัว งาม รุ่งเรืองด้วยพวงดอกปทุมและพวงอุบลทิพย์ มีกาย อันโปรยปรายไปด้วยเกสรปทุม ประดับด้วยปทุมทอง[๓๓] ช้างนั้นไม่กระทบหนทางที่งดงามชึ่งมีดอกบัวขนาดใหญ่ รองรับเท้าไว้ ประดับด้วยกลีบบัวหลากสี เวลาเดิน ก็ค่อย ๆ เดินไป[๓๔] ขณะเมื่อเดินไปเล่า กระดิ่งทองก็ส่งเสียงไพเราะ มีสำเนียงน่าฟัง คล้ายกับดนตรีเครื่องห้า ฉะนั้น

[๓๕] บนคอช้างนั้นมีผ้าสะอาดประดับประดาไว้ ท่านรุ่งเรือง กว่าหมู่เทพกัญญาใหญ่ ๆ ทางผิวพรรณ