๑. ปิฐวิมาน ที่ ๑ เล่ม ๒๖

ปีฐนฺเต โสวณฺณมยํ อุฬารํ

มโนชวํ คจฺฉติ เย น กามํ

อลงฺกเต มาลฺยธเร (๑) สุวตฺเถ

โอภาสสิ วิชฺชุริวพฺภกูฏํ.

เทพธิดาผู้ประดับองค์ ทรงมาลัย ทรงภูษาสวยงาม

วิมานตั่งทองคำของเธอช่างโอ่อ่า

ล่องลอยไปในที่ต่าง ๆ ได้รวดเร็วสมใจปรารถนา

เธอเปล่งรัศมีสว่างไสว ดังสายฟ้าแลบออกจากกลีบเมฆ

เกน เตตาทิโส วณฺโณ เกน เต อิธ มิชฺฌติ

อุปฺปชฺชนฺติ จ เต โภคา เย เกจิ มนโส ปิยา.

เพราะบุญอะไรผิวพรรณเธอจึงงามเช่นนี้

ผลอันพึงปรารถนาจึงสำเร็จแก่เธอในวิมานนี้

และโภคะ ทั้งมวลล้วนน่าพอใจจึงเกิดแก่เธอ

ปุจฺฉามิ ตํ เทวิ มหานุภาเว

มนุสฺสภูตา กิมกาสิ ปุญฺญํ

เกนาสิ เอวญฺชลิตานุภาวา

วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตีติ.

เทพธิดาผู้มีอานุภาพมาก อาตมาขอถามว่า

เมื่อเธอเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญอะไรไว้

เพราะบุญอะไรเธอจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

สา เทวตา อตฺตมนา โมคฺคลฺลาเนน (๑) ปุจฺฉิตา

ปญฺหํ ปุฏฺฐา วิยากาสิ ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ.

เทพธิดานั้นดีใจที่พระมหาโมคคัลลานเถระถาม

จึงตอบปัญหาผลกรรมตามที่พระเถระถามว่า

อหํ มนุสฺเสสุ มนุสฺสภูตา

อพฺภาคตานาสนกํ อทาสึ

อภิวาทยึ อญฺชลิกํ อกาสึ

ยถานุภาวญฺจ อทาสิ ทานํ.

เมื่อดิฉันเกิดเป็นมนุษย์อยู่ในหมู่มนุษย์

ได้ถวายตั่ง แด่บรรดาภิกษุผู้เพิ่งมาถึง

ได้กราบไหว้ ประคองอัญชลี

และถวายทานตามกำลังทรัพย์

เตน เมตาทิโส วณฺโณ เตน เม อิธ มิชฺฌติ

อุปฺปชฺชนฺติ จ เม โภคา เย เกจิ มนโส ปิยา.

เพราะบุญนั้นผิวพรรณดิฉันจึงงามเช่นนี้

ผลอันพึงปรารถนาจึงสำเร็จแก่ดิฉันในวิมานนี้

และโภคะทั้งมวลล้วนน่าพอใจจึงเกิดขึ้นแก่ดิฉัน

อกฺขามิ เต ภิกฺขุ มหานุภาว

มนุสฺสภูตา ยมกาสิ ปุญฺญํ

เตนมฺหิ เอวญฺชลิตานุภาวา

วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตีติ.

ปฐมปีฐวิมานํ ปฐมํ.

ข้าแต่ภิกษุผู้มีอานุภาพมาก ดิฉันขอกราบเรียนว่า

เพราะบุญที่ได้ทำไว้สมัยเมื่อเกิดเป็นมนุษย์

ดิฉันจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

ปฐมปีฐวิมานที่ ๑ จบ