๑๐. อุตตรวิมาน เล่ม ๒๖

๑๐ ยา เทวราชสฺส สภา สุธมฺมา

ยตฺถจฺฉสิ ๑ เทวสงฺโฆ สมคฺโค

ตถูปมํ ตุยฺหมิทํ วิมานํ

โอภาสยํ ติฏฺฐติ อนฺตลิกฺเข

เทวิทฺธิปตฺโตสิ มหานุภาโว

มนุสฺสภูโต กิมกาสิ ปุญฺญํ

เกนาสิ เอวญฺชลิตานุภาโว

วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตีติ ฯ

โส เทวปุตฺโต อตฺตมโน โมคฺคลฺลาเนน ปุจฺฉิโต

... เป ... ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ

อหํ มนุสฺเสสุ มนุสฺสภูโต

รญฺโญ ปายาสิสฺส อโหสิ มาณโว

ลทฺธา ธนํ สํวิภาคํ อกาสึ

ปิยา จ เม สีลวนฺโต อเหสุํ

อนฺนญฺจ ปานญฺจ ปสนฺนจิตฺโต

สกฺกจฺจ ทานํ วิปุลํ อทาสึ

เตน เมตาทิโส วณฺโณ ... เป ...

วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตีติ ฯ

อุตฺตรวิมานํ ทสมํ ฯ

อุทฺทานํ

เทฺว อคาริโน ผลทายี เทฺว อุปสฺสยทายี

ภิกฺขาย ทายี ยวปาลโก เจว เทฺว กุณฺฑลิโน ปายาสีติ ฯ

วคฺโค ฉฏฺโฐ ฯ

๑ โป. ยุ. ยตฺถจฺฉติ ฯ

สุธรรมสภาของท้าวสักกเทวราช เป็นที่นั่งประชุมของหมู่ทวยเทพ ฉันใดวิมานของท่านนี้ก็มีอุปมาฉันนั้น ส่องแสงสว่างไสว ลอยอยู่ในอากาศท่านถึงความเป็นเทพเจ้าผู้มีฤทธิ์ มีอานุภาพมาก เมื่อท่านเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญอะไรไว้ ท่านมีอานุภาพอันรุ่งเรืองและมีรัศมีสว่างไสวไปทั่ว

ทุกทิศอย่างนี้ เพราะบุญอะไร?

เทพบุตรนั้น อันพระมหาโมคคัลลานเถระถามแล้ว มีความปลาบปลื้มใจจึงพยากรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่ถูกถามนั้นว่า ข้าพเจ้าเป็นมนุษย์อยู่ในหมู่มนุษย์ เป็นมาณพรับใช้สอยของพระเจ้าปายาสิ ได้ทรัพย์มาแล้ว ได้กระทำการแจกจ่าย อนึ่ง ท่านผู้มีศีลทั้งหลาย เป็นที่รักของข้าพเจ้าข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส ได้ถวายข้าวและน้ำเป็นทานอันไพบูลย์ โดยความเคารพ ข้าพเจ้ามีวรรณะงามเช่นนี้ เพราะบุญนั้น ฯลฯ และมีรัศมีสว่าง

ไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้ เพราะบุญนั้น.

จบ อุตตรวิมานที่ ๑๐

รวมวิมานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. อาคาริยวิมานที่ ๑ ๒. อาคาริยวิมานที่ ๒

๓. ผลทายกวิมาน ๔. อุปัสสยทายกวิมานที่ ๑

๕. อุปัสสยทายกวิมานที่ ๒ ๖. ภิกขาทายกวิมาน

๗. ยวปาลกวิมาน ๘. กุณฑลีวิมานที่ ๑

๙. กุณฑลีวิมานที่ ๒ ๑๐. อุตตรวิมาน.

จบ วรรคที่ ๖