๗. อุโบสถวิมาน เล่ม ๒๖

[๒๒๔] ดิฉันระมัดระวังในศีลอย่างเคร่งครัดตลอดกาลทุกเมื่อ ขณะที่อยู่ในวิมาน ดิฉันก็มีความสำรวมจำแนกแจกทาน[๒๒๕] ดิฉันยินดีในสิกขาบททั้ง ๕ คือ งดเว้นห่างไกลจากการฆ่าสัตว์ ๑ จากการลักทรัพย์ ๑ จากการประพฤติล่วงประเวณี ๑ จากการพูดเท็จ ๑ จากการดื่มน้ำเมา ๑[๒๒๖] ดิฉันเป็นผู้ฉลาดในอริยสัจจธรรม เป็นอุบาสิกาของพระโคดมผู้ทรงมีพระจักษุ ผู้เรืองพระยศ[๒๒๗-๒๒๘] ดิฉันมีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญนั้น และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญนั้น

จบ โสณทินนาวิมานที่ ๖

๗. อุโปสถวิมาน

ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในอุโปสถวิมาน

{๒๔}(พระมหาโมคคัลลานเถระถามว่า)

[๒๒๙] ดูก่อนแม่เทพธิดา ท่านมีวรรณะงดงาม มีรัศมีรุ่งเรือง สว่างไสวไปทั่วทุกทิศเหมือนดาวประกายพรึกฉะนั้น[๒๓๐-๒๓๑] ท่านมีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญอะไร ... และรัศมีกายของท่านสว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญอะไร[๒๓๒] นางเทพธิดานั้นถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว มีใจยินดี ได้พยากรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่ถูกถามนั้นว่า

[๒๓๓] ดิฉันเป็นอุบาสิกาอยู่ในเมืองสาเกด ชาวเมืองสาเกต เรียกดิฉันว่าอุโปสถา เป็นผู้สมบูรณ์ด้วยศรัทธาและศีล ยินดีในการจำแนกแจกทานทุกเมื่อ[๒๓๔] ดิฉันได้ถวายผ้านุ่งห่ม ภัตตาหาร เสนาสนะ และประทีปโคมไฟ ด้วยจิตเลื่อมใสในพระอริยเจ้าผู้ซื่อตรง

[๒๓๕] ดิฉันเข้าจำอุโบสถอันประกอบด้วยองค์ ๘ ประการ ในวัน ๑๔ ค่ำ วัน ๑๕ ค่ำ และวัน ๘ ค่ำแห่งปักษ์ และ ในปาฏิหาริยปักษ์[๒๓๖] ดิฉันระมัดระวังในศีลอย่างเคร่งครัดตลอดกาลทุกเมื่อ ขณะที่อยู่ในวิมาน ดิฉันก็มืความสำรวมจำแนกแจกทาน

[๒๓๗] ดิฉันยินดีในสิกขาบททั้ง ๕ คือ งดเว้นห่างไกลจากการฆ่าสัตว์ ๑ จากการลักทรัพย์ ๑ จากการประพฤติล่วงประเวณี ๑ จากการพูดเท็จ ๑ จากการดื่มนํ้าเมา ๑[๒๓๘] ดิฉันเป็นผู้ฉลาดในอริยสัจจธรรม เป็นอุบาสิกาของพระโคดมผู้ทรงมีพระจักษุ ผู้เรืองพระยศ

[๒๓๙-๒๔๐] ดิฉันมีวรรณะเซ่นนี้เพราะบุญนั้น ... และมีรัศมีกาย สว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญนั้น

(เมื่อจะแสดงโทษของตน นางเทพธิดานั้นจังได้กล่าวต่อไปอีก ๒ คาถา ว่า)

[๒๔๑] ความพอใจได้เกิดฃี้นแก่ดิฉันเพราะได้สดับถึงสมบัติทิพย์ ในนันทวันเนือง ๆ เพราะเหตุที่ตั้งใจไว้ในนันทวันชั้นดาวดึงสพิภพนั้น ดิฉันจึงได้เข้าถึงนันทวัน

[๒๔๒] ดิฉันมิได้ใส่ใจถึงพระวาจาของพระศาสดาพุทธเจ้าผู้เป็นเผ่าพันธ์แห่งพระอาทิตย์ ตั้งจิตไว้ในภพที่ตํ่า จึงมีความเดือดร้อนในภายหลัง(เพื่อจะปลุกปลอบใจนางเทพธิดานั้น พระมหาโมคคัลลานเถระจึงกล่าวว่า)

[๒๔๓] ดูก่อนแม่เทพธิดา ที่อุโปสถวิมานในเทวโลกนี้มีอายุนานกี่ปี (อาตมาถามแล้ว) ขอท่านจงบอกด้วย ถ้าท่านทราบอายุ(นางเทพธิดานั้นตอบว่า)

[๒๔๔] ข้าแต่ท่านจอมปราชญ์ ดิฉันดำรงอยู่ในอุโปสถวิมานนี้ สิ้นประมาณ ๖๐,๐๐๐ ปีทิพย์ จุติจากที่นี้แล้วจักไปเกิดเป็นมนุษย์(พระมหาโมคคัลลานเถระได้ชี้แจงนางเทพธิดานั้นให้อาจหาญ ให้ร่าเริงด้วยคาถานี้ว่า)

[๒๔๕] ท่านอย่ากลัวอยู่ในอุโปสถวิมานนี้เลย ท่านเป็นผู้ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงพยากรณ์ไว้แล้ว ท่านจักถึงคุณวิเศษคือเป็นโสดาบัน ทุคติเป็นอันท่านละได้แล้ว

จบ อุโปสถวิมานที่ ๗

๘. สุนิททาวิมาน

ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในสุนิททาวิมาน

{๒๕}(พระมหาโมคคัลลานเถระถามว่า)

[๒๔๖] ดูก่อนแม่เทพธิดา ท่านเป็นผู้นิวรรณะงดงาม มีรัศมีรุ่งเรืองสว่างไสวไปทั่วทุกทิศเหมือนดาวประกายพรึกฉะนั้น[๒๔๗-๒๔๘] ท่านมีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญอะไร ... และรัศมีกายของท่านสว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญอะไร[๒๔๙] นางเทพธิดานั้นถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว มีใจยินดี ได้พยากรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่ถูกถามนั้นว่า[๒๕๐] ดิฉันเป็นอุบาสิกาอยู่ในพระนครราชคฤห์นี้ ผู้คนทั่วไป เรียกดิฉันว่าสุนิททา เป็นผู้สมบูรณ์ด้วยศรัทธาและศีล ยินดีในการจำแนกแจกทานทุกเมื่อ[๒๕๑] ดิฉันได้ถวายผ้านุ่งห่ม ภัตตาหาร เสนาสนะ และประทีปโคมไฟด้วยจิตเลื่อมใสในพระอริยเจ้าผู้ซื่อตรง[๒๕๒] ดิฉันเข้าจำอุโบสถอันประกอบด้วยองค ๘ ประการ ในวัน ๑๔ ค่ำ วัน ๑๕ ค่ำ และวัน ๘ ค่ำแห่งปักษ์ และ ในปาฏิหาริยปักษ์[๒๕๓] ดิฉันระมัดระวังในศีลอย่างเคร่งครัดตลอดกาลทุกเมื่อ ขณะที่อยู่ในวิมาน ดิฉันก็มีความสำรวมจำแนกแจกทาน[๒๕๔] ดิฉันยินดีในสิกขาบททั้ง ๕ คือ งดเว้นห่างไกลจากการฆ่าสัตว์ ๑ จากการลักทรัพย์ ๑ จากการประพฤติล่วงประเวณี ๑ จากการพูดเท็จ ๑ จากการดื่มนํ้าเมา ๑