พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
ภาวนายปหาตัพพทุกกุสลัตติกะ เล่ม ๔๔
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๖๔๕–๑๖๕๐ (Royal Thai)4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ ภาวนายปหาตัพพทุกกุสลัตติกะ (Royal Thai Volume 44 · Mahachula Volume 44 · Mahamakut Volume 90 · Chaloem Phrakiat Volume 44)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 44, pp. 426–427
ในอารัมมณปัจจัย มี ๑ วาร
ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ” (ย่อ)
(ในสหชาตวารก็ดี ... ในปัญหาวารก็ดี ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร)
จบ ทัสสเนนปหาตัพพทุกกุสลติกะ
๘๔. ภาวนายปหาตัพพทุกะ ๑. กุสลติกะ
๑-๗. ปฏิจจาทิวาร ปัจจยจตุกกะ
{๑๖๔๕} [๘] อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
{๑๖๔๖} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๑ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ” (ย่อ)
(ในสหชาตวารก็ดี ... ในปัญหาวารก็ดี ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร)
{๑๖๔๗} [๙] อาศัยสภาวธรรมอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ซึ่งเป็นอกุศล สภาวธรรมอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
{๑๖๔๘} ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๒ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๒ ”
(ย่อ เหมือนอกุศลในทัสสเนนปหาตัพพทุกะ ในสหชาตวารก็ดี ... ในปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
{๑๖๔๙} [๑๐] อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ซึ่ง เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
{๑๖๕๐} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๑ ” …
ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ” (ย่อ)
(ในสหชาตวารก็ดี ...ในปัญหาวารก็ดี ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร)
จบ ภาวนายปหาตัพพทุกกุสลติกะ
๘๕. ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกทุกะ ๑. กุสลติกะ
๑-๗. ปฎิจจาทิวาร ปัจจยจตุกกะ
{๑๖๕๑} [๑๑) อาศัยสภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่มีเหตุไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ซึ่ง เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
{๑๖๕๒} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๑ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ” (ย่อ)
(ในสหชาตวารก็ดี ...ในปัญหาวารก็ดี ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร)
{๑๖๕๓} [๑๒] อาศัยสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ซึ่ง เป็นอกุศล สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)
End of ภาวนายปหาตัพพทุกกุสลัตติกะ