พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อิตถีวรรค
๓. ตักกชาดก เล่ม ๒๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๖๓ (Royal Thai)3/10 in อิตถีวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
๖๓. ตกฺกปณฺฑิตชาตก (๓)
๓. ตักกปัณฑิตชาดก (๖๓)
ว่าด้วยตักกบัณฑิต
(พระศาสดาครั้นตรัสเล่าอดีตนิทานแล้วจึงตรัสพระคาถานี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อิตถีวรรค ตักกชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 56 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 16–16 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 26–27
โกธนา อกตญฺญู จ ปิสุณา จ วิเภทิกา (๑)
พฺรหฺมจริยํ จร ภิกฺขุ โส สุขํ น วิหาหิสีติ. (๒)
ตกฺกปณฺฑิตชาตกํ ตติยํ.
- 1ฉ.ม. ปิสุณา มิตฺตเภทิกา
- 2ฉ. วิหาหสีติ
ธรรมดาหญิงมีนิสัยมักโกรธ อกตัญญู
มักพูดส่อเสียด ชอบทำลายมิตร
ภิกษุ เธอจงประพฤติพรหมจรรย์ จักไม่เสื่อมจากสุข
ตักกปัณฑิตชาดกที่ ๓ จบ
End of ๓. ตักกชาดก