พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ติกนิบาต · อัพภันตรวรรค
๔. สิริชาดก เล่ม ๒๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๔๕๑–๔๕๓ (Royal Thai)4/10 in อัพภันตรวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ติกนิบาต อัพภันตรวรรค สิริชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 58 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 27, pp. 158–158
(พระโพธิสัตว์ผู้เป็นรุกขเทวดาประจำไพรสณฑ์นั้นได้กล่าวว่า)
{๔๕๐} [๔๕๐] ข้าพเจ้าขอนอบน้อมแก่หมู่หมูที่มาชุมนุมกันข้าพเจ้าได้เห็น มิตรภาพอันน่าอัศจรรย์ควรสรรเสริญแล้วจึงขอกล่าวสรรเสริญไว้ หมูทั้งหลายมีเขี้ยวเป็นกำลังได้ชนะเสือโคร่งด้วย ความสามัคคีอันใด ก็พากันพ้นมรณภัยด้วยความสามัคคีอันนั้น
๔. สิริชาดก (๒๘๔)
ว่าด้วยโภคะเกิดแก่ผู้มีบุญ
(พระบรมศาสดาครั้นตรัสเล่าชาดกนี้แล้วได้ตรัสว่า)
{๔๕๑} [๔๕๑] ผู้ไม่มีบุญจะเป็นผู้มีศิลปะหรือไม่มีก็ตาม ขวนขวายรวบรวม ทรัพย์ใดไว้เป็นอันมาก ผู้มีบุญย่อมได้ใช้สอยทรัพย์เหล่านั้น{๔๕๒} [๔๕๒] โภคะเป็นอันมากย่อมล่วงเลยคนอื่น ๆ ไปเสีย มาเกิดขึ้นในที่ ทั้งปวงทีเดียว สำหรับผู้ที่ทำบุญไว้แล้ว ใช่แต่เท่านั้น รัตนะ ทั้งหลายก็เกิดขึ้นแม้ในที่ที่มิใช่บ่อเกิด{๔๕๓} [๔๕๓] ไก่ แก้วมณี ไม้เท้า และหญิงชื่อว่าปุญญลักขณาเทวี ย่อม เกิดขึ้นแก่อนาถบิณฑิกเศรษฐีผู้ไม่มีบาป ผู้ที่ได้ทำบุญไว้แล้ว
๕. มณิสูกรชาดก (๒๘๕)
ว่าด้วยของดีใครทำลายไม่ได้
(พวกหมูได้เข้าไปหาดาบสโพธิสัตว์แล้วกล่าวว่า)
End of ๔. สิริชาดก