๙. อุภโตภัฏฐชาดก เล่ม ๒๗

๗. พัพพุชาดก (๑๓๗)

ว่าด้วยหนูหาวิธีให้แมวตาย

(พระศาสดาทรงประมวลเรื่องแล้วตรัสว่า)

{๑๓๗} [๑๓๗] แมวตัวที่ ๑ ได้หนูหรือเนื้อในที่ใด แมวตัวที่ ๒ ที่ ๓ และ ที่ ๔ ก็เกิดขึ้นในที่นั้น แมวเหล่านั้นได้พากันเอาอกกระแทกปล่องแก้ว ผลึกนี้แล้วถึงความสิ้นชีวิตทั้งหมด

๘. โคธชาดก (๑๓๘)

ว่าด้วยฤๅษีหลอกกินเหี้ย

(พญาเหี้ยโพธิสัตว์ตำหนิดาบสโกงว่า)

{๑๓๘} [๑๓๘] ชฎิลเขลาเอ๋ย ชฎาของท่าน หนังเสือของท่านจะมีประโยชน์อะไรกัน ภายในของท่านรกรุงรัง ท่านขัดสีแต่ภายนอกเท่านั้น

๙. อุภโตภัฏฐชาดก (๑๓๙)

ว่าด้วยผู้เสียหายหมดทุกอย่าง

(รุกขเทวดาโพธิสัตว์กล่าวตำหนิพรานเบ็ดว่า)

{๑๓๙} [๑๓๙] ตาของเจ้าก็แตก ผ้าของเจ้าก็หาย ภรรยาของเจ้าก็ทะเลาะ กับหญิงเพื่อนบ้าน การงานหรือก็เสียหมดทั้งสองทาง คือ ทั้ง ทางนํ้าและทางบก

๑๐. กากชาดก (๑๔๐)

ว่าด้วยกาไม่มีมันเหลว

(กาโพธิสัตว์ได้แสดงธรรมว่า)

{๑๔๐} [๑๔๐] กาทั้งหลายมีใจสะดุ้งอยู่เป็นนิจ เป็นผู้เบียดเบียนสัตว์ทั้งปวง เพราะฉะนั้น กาทั้งหลายผู้เป็นญาติของข้าพเจ้าจึงไม่มีมันเหลว

จบ อสัมปทานวรรคที่ ๑๔

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. อสัมปทานชาดก ๒. ปัญจภีรุกชาดก

๓. ฆตาสนชาดก ๔. ฌานโสธนชาดก

๕. จันทาภชาดก ๖. สุวัณณหังสชาดก

๗. พัพพุชาดก ๘. โคธชาดก

๙. อุภโตภัฏฐชาดก ๑๐. กากชาดก