arnon.worldSign in

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อปัณณกวรรค

๔. จุลลกเศรษฐีชาดก เล่ม ๒๗

Text layerBuddha’s wordsItems ๔ (Royal Thai)4/10 in อปัณณกวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อปัณณกวรรค จุลลกเศรษฐีชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 55 · Chaloem Phrakiat Volume 27)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 27, pp. 4–4

Page 4

๔. จุลลกเศรษฐีชาดก (๔)

ว่าด้วยคนฉลาดตั้งตนได้

(พระพุทธเจ้าทรงปรารภเรื่องการตั้งตัวตรัสว่า)

{๔} [๔] ผู้มีปัญญา มีความพินิจ ย่อมตั้งตัวได้ด้วยต้นทุนแม้น้อย ดุจ คนก่อไฟน้อย ๆ ให้เป็นกองใหญ่ได้ฉะนั้น

๕. ตัณฑุลนาฬิชาดก (๕)

ว่าด้วยราคาข้าวสาร

(อำมาตย์กราบทูลถามพระราชาว่า)

{๕} [๕] ข้าวสารทะนานหนึ่งมีราคาเท่าไร พระนครพาราณสีทั้งภายใน ทั้งภายนอกมีราคาเท่าไร ข้าวสารทะนานเดียวมีค่าเท่าม้า ๕๐๐ ตัวเทียวหรือ

Footnotes (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ชาดกนี้พระพุทธองค์ทรงปรารภเรื่องที่พระโลลุทายี (พระอลัชชีผู้มีพฤติกรรมเลอะเทอะเป็นต้นบัญญัติสิกขาบทมากมายรูปหนึ่ง) ใช้อุบายเบียดแย่งพระทัพพมัลลบุตรผู้เป็นภัตตุทเทสก์ (ภิกษุที่สงฆ์สมมติคือ แต่งตั้งให้เป็นเจ้าหน้าที่จัดแจกภัต) จนได้ทําหน้าที่เป็นภัตตุทเทสก์แทน แต่เพราะความโง่เขลา จึงแจกภัตอย่างขาดความชอบธรรมก่อให้เกิดความเสียหายแก่คณะสงฆ์ ความทราบถึงพระผู้มีพระภาคเจ้า จึงทรงเล่าถึงอดีตชาติของพระองค์ที่เป็นเจ้าหน้าที่ตีค่าหรือกำหนดราคาสินค้า(เพื่อรับซื้อหรือแลกเปลี่ยน) ของพระเจ้าพาราณสีอย่างเที่ยงธรรม กาลต่อมาพระเจ้าพาราณสีทรงเกิดความโลภ ทรงกลัวว่าหากพระโพธิสัตว์ทําหน้าที่ตีค่าอย่างเที่ยงธรรม ไม่นาน พระราชทรัพย์ของพระองค์จะสิ้นไป จึงทรงแต่งตั้งชายโง่เขลาซึ่งเป็นชาวบ้านธรรมดาคนหนึ่งทำหน้าที่แทนพระโพธิสัตว์ เขาทำหน้าที่ตีค่าอย่างรู้บ้างไม่รู้บ้างไปตามประสา อยู่มาวันหนึ่ง มีพ่อค้าม้านำม้า ๕๐๐ ตัว มาให้ตีค่า เขาตีค่าม้า ๕๐๐ ตัวเท่ากับข้าวสารทะนานหนึ่ง ซึ่งสร้างความไม่พอใจให้กับพ่อค้าม้าเป็นอย่างมาก พ่อค้าม้าจึงเข้าไปปรึกษาพระโพธิสัตว์ว่าจะทําอย่างไรดีกับเจ้าหน้าที่ตีค่าผู้โง่เขลาคนนี้พระโพธิสัตว์จึงทรงแนะนำอุบายโดยให้แสดงการตีค่าข้าวสารทะนานหนึ่งเบื้องพระพักตร์ของพระเจ้าพาราณสีและแล้วชายผู้โง่เขลาได้ตีค่าข้าวสารทะนานหนึ่ง (ให้สูง) เท่ากับพระนครพาราณสี

End of ๔. จุลลกเศรษฐีชาดก