๓. ขันติวาทิชาดก เล่ม ๒๗

โย เต หตฺเถ จ ปาเท จ กณฺณนาสญฺจ เฉทยิ

ตสฺส กุชฺฌ มหาวีร มา รฏฺฐํ วินสฺส ๑ อิทํ ฯ

ข้าแต่ท่านผู้มีความเพียรมาก ผู้ใด ให้ตัดมือ ตัดเท้า หู และจมูกของท่านท่านจงโกรธผู้นั้นเถิด อย่าได้ทำรัฐนี้ให้พินาศเสียเลย.

โย เม หตฺเถ จ ปาเท จ กณฺณนาสญฺจ เฉทยิ

จิรํ ชีวตุ โส ราชา นหิ กุชฺฌนฺติ มาทิสา ฯ

พระราชาพระองค์ใด รับสั่งให้ตัดมือ เท้า หู และจมูกของอาตมภาพ ขอพระราชาพระองค์นั้น จงทรงพระชนม์ยืนนาน บัณฑิตทั้งหลาย เช่นกับอาตมภาพ ย่อมไม่โกรธเคืองเลย.

อหุ อตีตมทฺธาเน ๒ สมโณ ขนฺติทีปโน

ตํ ขนฺติยาเยว ฐิตํ กาสิราชา อเฉทยิ ฯ

สมณะผู้สมบูรณ์ด้วยขันติ ได้มีมาในอดีตกาลแล้ว พระเจ้ากาสีรับคำสั่งให้ตัดมือ เท้า หู และจมูกของสมณะผู้ตั้งอยู่ในขันติ.

ตสฺส กมฺมผรุสสฺส ๓ วิปาโก กฏุโก อหุ

ยํ กาสิราชา เวเทสิ นิรยมฺหิ สมปฺปิโตติ ฯ

ขนฺติวาทิชาตกํ ตติยํ ฯ

พระเจ้ากาสีหมกไหม้อยู่ในนรก ได้เสวยวิบากอันเผ็ดร้อนของกรรมที่หยาบช้านั้น.

จบ ขันติวาทิชาดกที่ ๓.