๓. สุตนชาดก เล่ม ๒๗

ราชา เต ภตฺตํ ปาเหสิ สุจึ มํสูปเสจนํ

มฆเทวสฺมึ อธิวตฺเถ เอหิ นิกฺขมฺม ภุญฺชสฺสุ ฯ

ดูกรมฆเทพผู้สิงสถิตอยู่ ณ ต้นไทรนี้ พระราชารับสั่งให้ส่งอาหารเจือด้วยเนื้ออันสะอาดมาให้ท่าน เชิญท่านออกมาบริโภคเสียเถิด.

เอหิ มาณว โอโรหิ ๖ ภิกฺขมาทาย สูปิตํ

ตฺวญฺจ มาณว ภกฺโขสิ ๑ อุโภ ภกฺขา ภวิสฺสถ ฯ

๑ สี. ยุ. ... อริยสฺสานุสาสนี ฯ ๒ ม. ตโต จ ฯ ๓ ม. อธมชนูปเสวิตํ ฯ

๔ ม. ตสฺมาตฺตโน อุตฺตริตรํ ฯ ๕ ม. สุตนุชาตกํ ฯ ๖ สี. ม. โอเรน ฯ

ดูกรมาณพ เชิญท่านนำอาหารพร้อมด้วยกับมาให้เรา ดูกรมาณพ ท่านก็มีอาหาร เรามาบริโภคกันเถิด.

อปฺปเกน ตุวํ ยกฺข ถุลฺลมตฺถํ ชหิสฺสสิ

ภิกฺขนฺเต นาหริสฺสนฺติ ชนา มรณสงฺกิโน ๒ ฯ

ดูกรยักษ์ ท่านจะละประโยชน์อันใหญ่เสีย เพราะประโยชน์เล็กน้อยชนทั้งหลายผู้หวาดเกรงความตาย เขาจักไม่นำอาหารมาให้.

ลทฺธายํ ยกฺข ๓ ตว นิจฺจภิกฺขํ

สุจึ ปณีตํ รสสาธุเปตํ ๔

ภิกฺขญฺจ เต อาหริโย นโร อิธ

สุทุลฺลโภ โหหิติ ขาทิเต ๕ มยิ ฯ

ดูกรยักษ์ เมื่อท่านไม่กินเรา คนจะนำอาหารที่สะอาดประณีต ประกอบด้วยรสดีมาให้ท่านบริโภคเป็นนิตย์ แต่เมื่อท่านกินเราเสียแล้ว คนที่จะนำอาหารมาให้ท่านก็จะหาได้ยาก.

มเมว ๖ สุตนํ ๗ อตฺโถ ยถา ภาสสิ มาณว

มยา ตฺวํ สมนุญฺญาโต โสตฺถึ ปสฺสาหิ มาตรํ ฯ

ดูกรสุตนมาณพ ประโยชน์ที่ท่านกล่าวถึง ย่อมเจริญแก่เราทุกประการเราอนุญาตให้ท่านกลับไปหามารดาโดยสวัสดี.

ขคฺคํ ฉตฺตญฺจ ปาติญฺจ คจฺเฉวาทาย ๘ มาณว

โสตฺถึ ปสฺสตุ เต มาตา ตฺวญฺจ ปสฺสาหิ มาตรํ ฯ

ดูกรมาณพ ท่านจงถือพระขรรค์ ฉัตรและถาดกลับไปเถิด มารดาของท่านจะได้เห็น และท่านก็จะได้เห็นมารดาโดยสวัสดี.

เอวํ ยกฺข สุขี โหหิ สห สพฺเพหิ ญาติภิ

ธนญฺจ เม อธิคตํ รญฺโญ จ วจนํ กตนฺติ ฯ

สุตนชาตกํ ตติยํ ฯ

ดูกรยักษ์ เมื่อเป็นเช่นนั้น ท่านจงมีความสุขพร้อมด้วยญาติทั้งปวงเถิดทรัพย์เราก็ได้แล้ว และพระดำรัสสั่งของพระราชาเราก็ได้สนองแล้ว.

จบ สุตนชาดกที่ ๓.