๓. สุตนชาดก เล่ม ๒๗

ราชา เต ภตฺตํ ปาเหสิ สุจึ มํสูปเสจนํ

มฆเทวสฺมึ (๑) อธิวตฺเถ เอหิ นิกฺขมฺม ภุญฺชสุ.

ท่านมฆเทพผู้สถิตอยู่ที่ต้นไทรนี้

พระราชาทรงส่งภัตตาหารที่ปรุงด้วยเนื้อที่สะอาดมาให้ท่าน

ท่านจงออกมาบริโภคเถิด

(ยักษ์กล่าวว่า)

เอหิ มาณว โอเรน ภิกฺขมาทาย สูปิตํ

ตฺวญฺจ มาณว ภกฺโขสิ (๑) อุโภ ภกฺขา ภวิสฺสถ.

มาเถิดมาณพ จงวางภักษาหารที่เพียบพร้อมด้วยกับข้าวลง

มาณพ เจ้าก็จะเป็นภักษาหาร จัดเป็นภักษาหารทั้ง ๒ อย่าง

(พระโพธิสัตว์กล่าวว่า)

อปฺปเกน ตุวํ ยกฺข ถุลฺลมตฺถํ ชหิสฺสสิ

ภิกฺขนฺเต นาหริสฺสนฺติ ชนา มรณสงฺกิโน. (๑)

ยักษ์ ท่านจะละทิ้งประโยชน์อันยิ่งใหญ่เพราะเหตุเพียงเล็กน้อย

ชนทั้งหลายที่หวาดระแวงความตายจักไม่นำภักษาหารมาให้ท่าน

ลทฺธายํ ยกฺข (๑) ตว นิจฺจภิกฺขํ

สุจึ ปณีตํ รสสา อเปตํ

ภิกฺขญฺจ เต อาหริโย นโร อิธ

สุทุลฺลโภ โหหิติ ขาทิเต (๒) มยิ.

นี่ยักษ์ ท่านจักได้ภักษาหารที่สะอาด ประณีต

มีรสอร่อยเป็นประจำทุกวัน

ก็เมื่อท่านกินเราเสียแล้ว

คนที่จะนำภักษาหารมาให้ท่านในที่นี้จักหาได้ยากอย่างยิ่ง

(ยักษ์กล่าวว่า)

มเมว (๑) สุตน (๒) อตฺโถ ยถา ภาสสิ มาณว

มยา ตฺวํ สมนุญฺญาโต โสตฺถึ ปสฺสาหิ มาตรํ.

พ่อสุตนะ เนื้อความตามที่ท่านพูด

เป็นประโยชน์แก่เราทีเดียว

เราอนุญาตท่าน

ขอให้ท่านจงกลับไปพบมารดาโดยความสวัสดีเถิด

ขคฺคํ ฉตฺตญฺจ ปาติญฺจ คจฺเฉวาทาย (๑) มาณว

โสตฺถึ ปสฺสตุ เต มาตา ตฺวญฺจ ปสฺสาหิ มาตรํ.

พ่อมาณพ ท่านจงนำพระขรรค์ ฉัตร และถาดไปด้วย

ขอมารดาของท่านจงพบความสวัสดี

และขอให้ท่านจงพบมารดา

(พระโพธิสัตว์กล่าวว่า)

เอวํ ยกฺข สุขี โหหิ สห สพฺเพหิ ญาติภิ

ธนญฺจ เม อธิคตํ รญฺโญ จ วจนํ กตนฺติ.

สุตนชาตกํ (๑) ตติยํ.

นี่ยักษ์ ขอท่านพร้อมกับหมู่ญาติทั้งหมด

จงเป็นสุขเช่นกันเถิด เราก็ได้ทรัพย์แล้ว

และเราก็กระทำตามพระราชโองการแล้ว

สุตนชาดกที่ ๓ จบ

๔. มาตุโปสกคิชฌชาดก (๓๙๙)

ว่าด้วยพญาแร้งโพธิสัตว์เลี้ยงมารดา

(แร้งรำพึงรำพันว่า)