๑๐. โลกสูตร เล่ม ๑๕

กิสฺมึ โลโก สมุปฺปนฺโน กิสฺมึ กุพฺพติ สนฺถวํ

กิสฺส โลโก อุปาทาย กิสฺมึ โลโก วิหญฺญตีติ.

ฉสุ โลโก สมุปฺปนฺโน ฉสุ กุพฺพติ สนฺถวํ

ฉนฺนเมว อุปาทาย ฉสุ โลโก วิหญฺญตีติ.

อทฺธวคฺโค สตฺตโม. ตสฺสุทฺทานํ

นามํ จิตฺตญฺจ ตณฺหา จ สญฺโญชนญฺจ พนฺธนา

อพฺภาหตุฑฺฑิโต ปิหิโต อิจฺฉา โลเกน เต ทสาติ.

เทวดาทูลถามว่า

เมื่ออะไรเกิด โลกจึงเกิด

โลกทำความเชยชิดในอะไร โลกยึดถืออะไร

โลกเดือดร้อนเพราะอะไร

พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า

เมื่ออายตนะ ๖ เกิด โลกจึงเกิด

โลกทำความเชยชิดในอายตนะ ๖

โลกยึดถืออายตนะ ๖ นั่นแล

โลกเดือดร้อนเพราะอายตนะ ๖

โลกสูตรที่ ๑๐ จบ

อัทธวรรคที่ ๗ จบ

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. นามสูตร ๒. จิตตสูตร

๓. ตัณหาสูตร ๔. สัญโญชนสูตร

๕. พันธนสูตร ๖. อัพภาหตสูตร

๗. อุฑฑิตสูตร ๘. ปิหิตสูตร

๙. อิจฉาสูตร ๑๐. โลกสูตร