พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · อันธวรรค
๙. อิจฉาสูตร เล่ม ๑๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๙๔–๑๙๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในอันธวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๙. อิจฺฉาสุตฺต
๙. อิจฉาสูตร
ว่าด้วยความอยาก
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต อันธวรรค อิจฉาสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๑๕ หน้า ๔๖–๔๖ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๕ หน้า ๗๗–๗๗
เกนสฺสุ พชฺฌตี โลโก กิสฺส วินยาย มุจฺจติ
กิสฺสสฺสุ วิปฺปหาเนน สพฺพํ ฉินฺทติ พนฺธนนฺติ.
อิจฺฉาย พชฺฌตี โลโก อิจฺฉาวินยาย มุจฺจติ
อิจฺฉาย วิปฺปหาเนน สพฺพํ ฉินฺทติ พนฺธนนฺติ.
เทวดาทูลถามว่า
โลกถูกอะไรเล่าผูกไว้
เพราะกำจัดอะไรออกไป จึงพ้นได้
เพราะละอะไรได้เล่า จึงตัดเครื่องผูกได้ทั้งหมด
พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า
โลกถูกความอยากผูกไว้
เพราะกำจัดความอยากออกไป จึงพ้นได้
เพราะละความอยาก จึงตัดเครื่องผูกได้ทั้งหมด
อิจฉาสูตรที่ ๙ จบ
จบ ๙. อิจฉาสูตร