พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · ชราวรรค
๔. วัตถุสูตร เล่ม ๑๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๔–๑๖๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในชราวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๔. วตฺถุสุตฺต
๔. วัตถุสูตร
ว่าด้วยที่พึ่ง
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต ชราวรรค วัตถุสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๑๕ หน้า ๔๒–๔๒ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๕ หน้า ๖๙–๖๙
กึสุ วตฺถุ มนุสฺสานํ กึสูธ ปรโม สขา
กึสุ ภูตา อุปชีวนฺติ เย ปาณา ปฐวึ สิตาติ. (๑)
ปุตฺตา วตฺถุ มนุสฺสานํ ภริยา (๒) ปรโม สขา
วุฏฺฐึ ภูตา อุปชีวนฺติ เย ปาณา ปฐวึ สิตาติ.
- ๑ฉ.ม. ปถวิสฺสิตา
- ๒ฉ.ม. ภริยา จ, สี. ภริยาว, ก. ภริยา ปรมา สขา
เทวดาทูลถามว่า
อะไรเล่าเป็นที่พึ่งของมนุษย์ทั้งหลาย
อะไรเล่าเป็นเพื่อนที่ยอดเยี่ยมในโลกนี้
หมู่สัตว์ที่มีชีวิตอยู่บนพื้นดินอาศัยอะไรเล่าเลี้ยงชีพ
พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า
บุตรเป็นที่พึ่งของมนุษย์ทั้งหลาย
ภรรยาเป็นเพื่อนที่ยอดเยี่ยมในโลกนี้
หมู่สัตว์ที่มีชีวิตอยู่บนพื้นดินอาศัยฝนเลี้ยงชีพ
วัตถุสูตรที่ ๔ จบ
จบ ๔. วัตถุสูตร