arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · ชราวรรค

๖. ทุติยชนสูตร เล่ม ๑๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๘–๑๖๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในชราวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๖. ทุติยชนสุตฺต

๖. ทุติยชนสูตร

ว่าด้วยสิ่งที่ทำคนให้เกิด สูตรที่ ๒

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต ชราวรรค ทุติยชนสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๑๕ หน้า ๔๒–๔๒ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๕ หน้า ๗๐–๗๐

บาลี (มหาจุฬาฯ)

กึสุ ชเนติ ปุริสํ กึสุ ตสฺส วิธาวติ

กึสุ สํสารมาปาทิ กิสฺมา น ปริมุจฺจตีติ.

ตณฺหา ชเนติ ปุริสํ จิตฺตมสฺส วิธาวติ

สตฺโต สํสารมาปาทิ ทุกฺขา น ปริมุจฺจตีติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เทวดาทูลถามว่า

อะไรเล่าทำคนให้เกิด

อะไรเล่าของคนนั้นย่อมพล่านไป

อะไรเล่าเวียนว่ายในสงสาร

สัตว์ย่อมไม่หลุดพ้นจากอะไร

พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า

ตัณหาทำคนให้เกิด

จิตของคนนั้นย่อมพล่านไป

สัตว์เวียนว่ายในสงสาร

สัตว์ย่อมไม่หลุดพ้นจากทุกข์

ทุติยชนสูตรที่ ๖ จบ

จบ ๖. ทุติยชนสูตร