๔. นันทาเปตวัตถุ เล่ม ๒๖

กาลี ทุพฺพณฺณรูปาสิ ผรุสา ภีรุทสฺสนา

ปิงฺคลาสิ กลาราสิ น ตํ มญฺญามิ มานุสินฺติ.

เธอมีผิวดำ รูปร่างน่าเกลียด

ผิวพรรณหยาบกร้าน มองดูน่ากลัว

ตาเหลือง มีเขี้ยวสีน้ำตาลแก่ เรารู้ว่าเธอไม่ใช่มนุษย์

(นางเปรตนั้นตอบว่า)

อหํ นนฺทา นนฺทิเสน ภริยา เต ปุเร อหุํ

ปาปกมฺมํ กริตฺวาน เปตโลกํ อิโต คตาติ.

ท่านนันทิเสน เมื่อก่อนฉันชื่อนันทา เป็นภรรยาของท่าน

เพราะทำกรรมชั่วไว้ จึงต้องจากโลกนี้ไปยังเปตโลก

(นันทิเสนอุบาสกถามว่า)

กินฺนุ กาเยน วาจาย มนสา ทุกฺกฏํ กตํ

กิสฺส กมฺมวิปาเกน เปตโลกํ อิโต คตาติ.

เมื่อก่อนเธอได้ทำกรรมชั่วทางกาย วาจา ใจอะไรไว้หรือ

เพราะผลกรรมอะไรเธอจึงจากโลกนี้ไปยังเปตโลก

(นางเปรตนั้นตอบว่า)

จณฺฑี จ ผรุสา จาสึ (๑) ตยิ จาปิ อคารวา

ตาหํ ทุรุตฺตํ วตฺวาน เปตโลกํ อิโต คตาติ.

(เมื่อก่อน) ฉันเป็นหญิงดุร้าย หยาบคาย

และไม่เคารพท่าน ได้กล่าววาจาชั่วร้ายกับท่าน

จึงต้องจากโลกนี้ไปยังเปตโลก

(นันทิเสนอุบาสกกล่าวว่า)

หนฺทุตฺตรียํ ททามิ เต อิมํ (๑) ทุสฺสํ นิวาสย

อิมํ ทุสฺสํ นิวาเสตฺวา เอหิ เนสฺสามิ ตํ ฆรํ.

เอาละ เราจะให้ผ้าอย่างดีแก่เธอ เธอจงนุ่งผ้านี้

นุ่งเสร็จแล้วจงมา เราจักนำเธอไปเรือน

วตฺถญฺจ อนฺนปานญฺจ ลจฺฉสิ ตฺวํ ฆรํ คตา

ปุตฺเต จ เต ปสฺสิสฺสสิ สุณิสาโย จ ทกฺขสีติ.

เธอไปเรือนแล้ว จักได้ผ้า ข้าว และน้ำ

ทั้งจักได้เห็นบุตรและลูกสะใภ้ทั้งหลายของเธอ

(นางเปรตนั้นตอบว่า)

หตฺเถน หตฺเถ เต ทินฺนํ น มยฺหํ อุปกปฺปติ

ภิกฺขู จ สีลสมฺปนฺเน วีตราเค พหุสฺสุเต.

ผ้านั้นถึงท่านจะหยิบยื่นให้ที่มือของฉันเอง ก็ไม่สำเร็จแก่ฉัน

ท่านจงเลี้ยงภิกษุทั้งหลายผู้มีศีลสมบูรณ์

ปราศจากราคะ เป็นพหูสูต

ตปฺเปหิ อนฺนปาเนน มมํ ทกฺขิณมาทิส

ตทาหํ สุขิตา เหสฺสํ สพฺพกามสมิทฺธินีติ.

ให้อิ่มหนำด้วยข้าวและน้ำ จงอุทิศส่วนบุญให้ฉัน

เมื่อนั้น ฉันจักมีความสุข สำเร็จความปรารถนาทุกอย่าง

สาธูติ โส ปฏิสฺสุตฺวา ทานํ วิปุลมากิริ

อนฺนปานํ ขาทนียํ วตฺถํ เสนาสนานิ จ

ฉตฺตํ คนฺธญฺจ มาลญฺจ วิวิธา จ อุปหนา.

นันทิเสนอุบาสกนั้นรับคำแล้วได้ถวายทานเป็นอันมาก

คือ ข้าว น้ำ ของเคี้ยว ผ้า เสนาสนะ

ร่ม ของหอม ดอกไม้ และรองเท้าต่าง ๆ

ภิกฺขู จ สีลสมฺปนฺเน วีตราเค พหุสฺสุเต

ตปฺเปตฺวา อนฺนปาเนน ตสฺสา ทกฺขิณมาทิสี.

และเลี้ยงภิกษุทั้งหลายผู้มีศีลสมบูรณ์ ปราศจากราคะ

เป็นพหูสูต ให้อิ่มหนำด้วยข้าวและน้ำ

แล้วอุทิศส่วนบุญให้นางนันทานั้น

สมนนฺตรานุทฺทิฏฺเฐ วิปาโก อุทปชฺชถ

โภชนจฺฉาทนํ ปานียํ ทกฺขิณาย อิทํ ผลํ.

ในลำดับที่นันทิเสนอุบาสกอุทิศส่วนบุญให้นั้นเอง

วิบากคือ อาหาร เครื่องนุ่งห่ม และน้ำดื่ม

ก็เกิดขึ้นแก่นางเปรตนั้น นี้เป็นผลแห่งทักษิณา

ตโต สุทฺธา สุจิวสนา กาสิกุตฺตมธารินี

วิจิตฺตวตฺถาภรณา สามิกํ อุปสงฺกมิ.

ทันใดนั้น นางเปรตมีร่างกายหมดจด นุ่งผ้าสะอาด

สวมใส่ผ้าเนื้อดีกว่าผ้าแคว้นกาสี

มีพัสตราภรณ์และเครื่องประดับวิจิตรงดงาม เข้าไปหาสามี

(นันทิเสนอุบาสกถามว่า)

อภิกฺกนฺเตน วณฺเณน ยา ตฺวํ ติฏฺฐสิ เทวเต

โอภาเสนฺตี ทิสา สพฺพา โอสธี วิย ตารกา.

เทพธิดา เธอมีผิวพรรณงามยิ่งนัก

เปล่งรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศ

สถิตอยู่ดุจดาวประกายพรึก

เกน เตตาทิโส วณฺโณ เกน เต อิธ มิชฺฌติ

อุปฺปชฺชนฺติ จ เต โภคา เย เกจิ มนโส ปิยา.

เพราะบุญอะไรเธอจึงมีผิวพรรณงามเช่นนี้

ผลอันพึงปรารถนาจึงสำเร็จแก่เธอในที่นี้

และโภคะทั้งมวลล้วนน่าพอใจจึงเกิดขึ้นแก่เธอ

ปุจฺฉามิ ตํ เทวิ มหานุภาเว

มนุสฺสภูตา กิมกาสิ ปุญฺญํ

เกนาสิ เอวญฺชลิตานุภาวา

วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตีติ.

เทพธิดาผู้มีอานุภาพมาก ฉันขอถามว่า

สมัยเมื่อเธอเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญอะไรไว้

เพราะบุญอะไรเธอจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

(นันทาเทพธิดาตอบว่า)

อหํ นนฺทา นนฺทิเสน ภริยา เต ปุเร อหุํ

ปาปกมฺมํ กริตฺวาน เปตโลกํ อิโต คตา.

ท่านนันทิเสนอุบาสก เมื่อก่อนฉันชื่อนันทา

เป็นภรรยาของท่าน เพราะทำกรรมชั่วไว้

จึงต้องจากโลกนี้ไปยังเปตโลก

ตว ทินฺเนน ทาเนน โมทามิ อกุโตภยา

จิรํ ชีว คหปติ สห สพฺเพหิ ญาติภิ

อโสกํ วิรชํ เขมํ อาวาสํ วสวตฺตินํ.

ฉันบันเทิงอยู่เพราะทานที่ท่านอุทิศให้แล้ว

จึงไม่มีภัยแต่ที่ไหน ท่านคหบดี

ขอท่านพร้อมด้วยหมู่ญาติทุกคนจงมีอายุยืนนานเถิด

จงเข้าถึงสถานที่ที่ไม่มีความเศร้าโศก

ปราศจากธุลี มีความสำราญซึ่งเป็นที่อยู่ของท้าววสวัตดี

อิธ ธมฺมํ จริตฺวาน ทานํ ทตฺวา คหปติ

วิเนยฺย มจฺเฉรมลํ สมูลํ

อนินฺทิโต สคฺคมุเปหิ ฐานนฺติ.

นนฺทาเปติวตฺถุ จตุตฺถํ.

ท่านคหบดี ท่านประพฤติธรรม ให้ทานในโลกนี้

กำจัดมลทินคือความตระหนี่พร้อมทั้งเหตุได้แล้ว

ไม่มีใครตำหนิติเตียนได้ จงเข้าถึงโลกสวรรค์

นันทาเปติวัตถุที่ ๔ จบ