๔. สุชาตาเถรีคาถา เล่ม ๒๖

อลงฺกตา สุวสนา มาลินี จนฺทโนกฺขิตา

สพฺพาภรณสญฺฉนฺนา ทาสีคณปุรกฺขตา.

เราแต่งตัว นุ่งห่มผ้าอย่างดี สวมมาลัย ลูบไล้ด้วยจุรณแก่นจันทน์

ประดับด้วยอาภรณ์ทุกอย่าง มีหมู่สาวใช้แวดล้อม

อนฺนํ ปานํ จ อาทาย ขชฺชํ โภชฺชํ อนปฺปกํ

เคหโต นิกฺขมิตฺวาน อุยฺยานมภิหารยึ.

ใช้หมู่สาวใช้ให้ถือข้าว น้ำ ของเคี้ยว และของบริโภคมิใช่น้อย

นำออกจากเรือนไปยังอุทยาน

ตตฺถ รมิตฺวา กีฬิตฺวา อาคจฺฉนฺตี สกํ ฆรํ

วิหารํ ทกฺขึ (๑) ปาวิสึ สาเกเต อญฺชนํ วนํ.

รื่นรมย์สนุกสนานในอุทยานนั้นแล้ว

ขณะเดินกลับเรือนตน

แวะเข้าไปในป่าอัญชันใกล้เมืองสาเกตเพื่อชมวิหาร

ทิสฺวาน โลกปชฺโชตํ วนฺทิตฺวาน อุปาวิสึ

โส เม ธมฺมมเทเสสิ อนุกมฺปาย จกฺขุมา.

ได้พบพระพุทธเจ้าผู้เป็นแสงสว่างของโลกแล้วเข้าไปเฝ้า

ถวายอภิวาทพระองค์ผู้มีพระจักษุ

ได้ทรงพระกรุณาแสดงธรรมโปรดเรา

สุตฺวา จ โข มเหสิสฺส สจฺจํ สมฺปฏิวิชฺฌหํ

ตตฺเถว วิรชํ ธมฺมํ ผุสยึ อมตํ ปทํ.

และเราได้ฟังธรรมเทศนาของพระองค์

ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่แล้ว

ก็ได้รู้แจ้งชัดสัจจะ ได้สัมผัสธรรมคืออมตบท

ซึ่งปราศจากกิเลสดุจธุลีในที่นั้นนั่นเอง

ตโต วิญฺญาตสทฺธมฺมา ปพฺพชึ อนคาริยํ

ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา อโมฆํ พุทฺธสาสนนฺติ.

สุชาตา เถรี.

ต่อแต่นั้น ได้รู้แจ้งพระสัทธรรม

แล้วบวชเป็นบรรพชิต

ได้บรรลุวิชชา ๓ แล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าไม่เปล่าปราศจากประโยชน์เลย