๕. ทวารปาลกวิมาน เล่ม ๒๖

[๙๑๖] ข้าพเจ้ามีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญนั้น อิฎฐผลย่อมสำเร็จ แก่ข้าพเจ้าในนี้เพราะบุญนั้น อนึ่ง โภคะอันเป็นที่รักแห่ง ใจทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นแก่ข้าพเจ้าเพราะบุญนั้น[๙๑๗] ข้าแต่ภิกษุผู้มีอานุภาพมาก ข้าพเจ้าขอบอกแก่ท่าน เมื่อครั้งข้าพเจ้าเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญใดไว้ ข้าพเจ้านั้นมีอานุภาพรุ่งเรืองอย่างนี้ และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่ว ทุกทิศเพราะบุญนั้น

จบ กักกฏกรสทายกวิมานที่ ๔

อีก ๕ วิมานต่อจากนี้ไปพึงให้พิสดารเหมือนกับกฏกสทายกวิมาน ฉะนั้น

๕. ทวารปาลกวิมาน

ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในทวารปาลกวิมาน

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพบุตรองค์หนึ่งว่า)

{๕๕}[๙๑๘-๙๒๑] วิมานของท่านนี้สูงมาก มีเสาบุด้วยแก้วมณี รอบตัวมี ขนาด ๑๒ โยชน์ ... และรัศมีกายของท่านสว่างไสวไป ทั่วทุกทิศเพราะบุญอะไร[๙๒๒] เทพบุตรนั้นถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว มีใจยินดี ได้พยากรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่ถูกถามนั้นว่า

[๙๒๓] ข้าพเจ้ามีอายู ๑,๐๐๐ ปีทิพย์ เพียงข้าพเจ้ากล่าววาจา ปฏิสันถาร และยังความเลื่อมใสให้เป็นไปทางใจ บุคคล

ผู้ทำบุญด้วยเหตุเพียงเท่านี้ จักพรั่งพร้อมไปด้วยทิพย กามคุณ ดำรงอยูในชั้นดาวดึงส์นี้ ๑,๐๐๐ ปี

[๙๒๔-๙๒๕] ข้าพเจ้ามีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญนั้น ... และมีรัศมีกาย สว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญนั้น

จบ ทวารปาลกวิมานที่ ๕

๖. ปฐมกรณียวิมาน

ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในกรณียวิมาน สูตรที่ ๑

(พระมหาโมคตัลลานเถระถามเทพบุตรองค์หนึ่งว่า)

{๕๖}[๙๒๖-๙๒๙] วิมานของท่านนี้สูงมาก มีเสาบุด้วยแก้วมณี รอบตัวมี ขนาด ๑๒ โยชน์ ... และรัศมีกายของท่านสว่างไสวไป ทั่วทุกทิศเพราะบุญอะไร[๙๓๐] เทพบุตรนั้นถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว มีใจยินดี ได้พยากรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่ถูกถามนั้นว่า

[๙๓๑] บัณฑิตผู้รู้แจ้งพึงทำบุญในพระพุทธเจ้าทั้งหลายผู้ปฏิบัติ ชอบ ซึ่งเป็นเขตที่ทานอันบุคคลถวายแล้วมีผลมาก

[๙๓๒] พระพุทธเจ้าเสด็จจากป่ามาสู่บ้านเพื่อประโยชน์แก่ข้าพเจ้า โดยแท้ ข้าพเจ้ายังจิตให้เลื่อมใสในพระพุทธเจ้า พระองค์ นั้นจึงได้เกิดในภพดาวดึงส์