๘. กุณฑลีวิมาน ที่ ๑ เล่ม ๒๖

[๑๐๘๙] เทพบุตรนั้นถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว มีใจยินดี ได้พยากรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่ถูกถามนั้นว่า

[๑๐๙๐] เมื่อครั้งข้าพเจ้าเกิดเป็นมนุษ์อยู่ในหมู่มนุษย์ เป็นคนเฝ้าไร่ข้าวเหนียว ได้เห็นภิกษุผู้ปราศจากธุลีกิเลส มีอินทรีย์ผ่องใส ไม่ขุ่นมัว

[๑๐๙๑] มีจิตผ่องใส ได้แบ่งขนมกุมมาสถวายท่านด้วยมือทั้งสองของตน ครั้นแล้วจึงบันเทิงใจอยู่ในสวนนันทวัน

[๑๐๙๒-๑๐๙๓] ข้าพเจ้ามีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญนั้น ... และมีรัศมีกาย สว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญนั้น

จบ ยวปาลกวิมานที่ ๗

๘. ปฐมกุณฑลีวิมาน

ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในกุณฑลีวิมาน สูตรที่ ๑

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพบุตรองค์หนี้งว่า)

{๗๒}[๑๐๙๔] ท่านประดับประดาแล้ว ทัดทรงดอกไม้ นุ่งห่มผ้าทิพย์ ใส่ต่างหูอันงาม แต่งผมและหนวดเรียบร้อย สวมเครื่องประดับมือ เรืองยศ อยูในวิมานทิพย์ งามดุจดวงจันทร์ ในวันเพ็ญ[๑๐๙๕] อนึ่ง มีพิณทิพย์บรรเลงไพเราะ ในแต่ละวิมานก็มีนางเทพอัปสรผู้มีรูปงดงาม ๖๔ นาง ซึ่งล้วนฝึกปรือมาแล้ว มีสมบัติมากมาย อยู่ในชั้นไตรทศ พากันออกมาฟ้อนรำ ขับร้องให้ท่านบันเทิงใจ

[๑๐๙๖] ท่านถึงความเป็นเทวดาผู้มีฤทธิ์มีอานุภาพมาก ครั้งเมื่อ ท่านเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญอะไรไว้ ท่านมีอานุภาพรุ่งเรือง อย่างนี้ และรัศมีกายของท่านสว่างไสวไปทั่วทุกทิศ เพราะบุญอะไร[๑๐๙๗] เทพบุตรนั้นถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว มีใจยินดี ได้พยากรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่ถูกถามนั้นว่า

[๑๐๙๘] เมื่อครั้งข้าพเจ้าเกิดเป็นมนุษย์อยู่ในหมู่มนุษย์ได้พบสมณะหลายท่านผู้มีศีล ถึงพร้อมด้วยวิชชาและจรณะ มียศ เป็นพหูสูต ถึงความสิ้นตัณหา จึงมีจิตเลื่อมใส ได้ถวายข้าวและนํ้าเป็นทานอันไพบูลย์โดยเคารพ[๑๐๙๙-๑๑๐๐] ข้าพเจ้ามีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญนั้น ... และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญนั้น

จบ ปฐมกุณฑลีวิมานที่ ๘

๙. ทุติยกุณฑลีวิมาน

ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในกุณฑลีวิมาน สูตรที่ ๒

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพบุตรองค์หนึ่งว่า)

{๗๓}[๑๑๐๑-๑๑๐๓] ท่านประดับประดาแล้ว ทัดทรงดอกไม้ นุ่งห่มผ้าทิพย์ ... ท่านมีอานุภาพรุ่งเรืองอย่างนี้ และรัศมีกายของ ท่านสว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญอะไร[๑๑๐๔] เทพบุตรนั้นถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว มีใจยินดี ได้พยากรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่ถูกถามนั้นว่า