๗. ยวปาลกวิมาน เล่ม ๒๖

๖. ภิกขาทายกวิมาน

ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในภิกขาทายกวิมาน

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพบุตรองค์หนึ่งว่า)

{๗๐}[๑๐๘๑] วิมานของท่านนี้สูงมาก มีเสาบุด้วยแก้วมณี รอบตัวมี ขนาด ๑๒ โยชน์ มียอดซึ่งมีเสาบุด้วยแก้วไพฑูรย์ ๗๐๐ ยอด ปูลาดด้วยแผ่นทองงามวิจิตรอย่างยิ่ง[๑๐๘๒] ท่านถึงความเป็นเทวดาผู้มีฤทธิ์มีอานุภาพมาก ... และ รัศมีกายของท่านสว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญอะไร[๑๐๘๓] เทพบุตรนั้นถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว มีใจยินดี ได้พยากรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่ถูกถามนั้นว่า

[๑๐๘๔] เมื่อครั้งข้าพเจ้าเกิดเป็นมนุษย์อยูในมนุษยโลกได้เห็นภิกษุรูปหนึ่งหิวลำบาก ในกาลนั้น ข้าพเจ้าจึงได้มอบถวายภิกษา อย่างหนึ่งพร้อมด้วยภัต[๑๐๘๕-๑๐๘๖] ข้าพเจ้ามีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญนั้น ... และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญนั้น

จบ ภิกขาทายกวิมานที่ ๖

๗. ยวปาลกวิมาน

ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในยวปาลกวิมาน

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพบุตรองค์หนึ่งว่า)

{๗๑}[๑๐๘๗-๑๐๘๘] วิมานของท่านนี้ ... และรัศมีกายของท่านสว่างไสวไป ทั่วทุกทิศเพราะบุญอะไร

[๑๐๘๙] เทพบุตรนั้นถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว มีใจยินดี ได้พยากรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่ถูกถามนั้นว่า

[๑๐๙๐] เมื่อครั้งข้าพเจ้าเกิดเป็นมนุษ์อยู่ในหมู่มนุษย์ เป็นคนเฝ้าไร่ข้าวเหนียว ได้เห็นภิกษุผู้ปราศจากธุลีกิเลส มีอินทรีย์ผ่องใส ไม่ขุ่นมัว

[๑๐๙๑] มีจิตผ่องใส ได้แบ่งขนมกุมมาสถวายท่านด้วยมือทั้งสองของตน ครั้นแล้วจึงบันเทิงใจอยู่ในสวนนันทวัน

[๑๐๙๒-๑๐๙๓] ข้าพเจ้ามีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญนั้น ... และมีรัศมีกาย สว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญนั้น

จบ ยวปาลกวิมานที่ ๗

๘. ปฐมกุณฑลีวิมาน

ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในกุณฑลีวิมาน สูตรที่ ๑

(พระมหาโมคคัลลานเถระถามเทพบุตรองค์หนี้งว่า)

{๗๒}[๑๐๙๔] ท่านประดับประดาแล้ว ทัดทรงดอกไม้ นุ่งห่มผ้าทิพย์ ใส่ต่างหูอันงาม แต่งผมและหนวดเรียบร้อย สวมเครื่องประดับมือ เรืองยศ อยูในวิมานทิพย์ งามดุจดวงจันทร์ ในวันเพ็ญ[๑๐๙๕] อนึ่ง มีพิณทิพย์บรรเลงไพเราะ ในแต่ละวิมานก็มีนางเทพอัปสรผู้มีรูปงดงาม ๖๔ นาง ซึ่งล้วนฝึกปรือมาแล้ว มีสมบัติมากมาย อยู่ในชั้นไตรทศ พากันออกมาฟ้อนรำ ขับร้องให้ท่านบันเทิงใจ