ปเทสวิหารญาณนิทเทส เล่ม ๓๑

ปัญญาในการรวมปัจจัย ชื่อว่าปเทสวิหารญาณ เป็นอย่างไร คือ

เพราะมิจฉาทิฏฐิเป็นปัจจัย เวทนาจึงมี

เพราะความสงบไปแห่งมิจฉาทิฏฐิเป็นปัจจัย เวทนาจึงมี

เพราะสัมมาทิฏฐิเป็นปัจจัย เวทนาจึงมี

เพราะความสงบไปแห่งสัมมาทิฏฐิเป็นปัจจัย เวทนาจึงมี

เพราะมิจฉาสังกัปปะเป็นปัจจัย เวทนาจึงมี

เพราะความสงบไปแห่งมิจฉาสังกัปปะเป็นปัจจัย เวทนาจึงมี

เพราะสัมมาสังกัปปะเป็นปัจจัย เวทนาจึงมี

เพราะความสงบไปแห่งสัมมาสังกัปปะเป็นปัจจัย เวทนาจึงมี

ฯลฯ

เพราะมิจฉาวิมุตติเป็นปัจจัย เวทนาจึงมี

เพราะความสงบไปแห่งมิจฉาวิมุตติเป็นปัจจัย เวทนาจึงมี

เพราะสัมมาวิมุตติเป็นปัจจัย เวทนาจึงมี

เพราะความสงบไปแห่งสัมมาวิมุตติเป็นปัจจัย เวทนาจึงมี

เพราะฉันทะเป็นปัจจัย เวทนาจึงมี

เพราะความสงบไปแห่งฉันทะเป็นปัจจัย เวทนาจึงมี

เพราะวิตกเป็นปัจจัย เวทนาจึงมี

เพราะความสงบไปแห่งวิตกเป็นปัจจัย เวทนาจึงมี

เพราะสัญญาเป็นปัจจัย เวทนาจึงมี

เพราะความสงบไปแห่งสัญญาเป็นปัจจัย เวทนาจึงมี

เพราะฉันทะ วิตก และสัญญาเป็นธรรมไม่สงบไปเป็นปัจจัย เวทนาจึงมี

เพราะฉันทะเป็นธรรมสงบไป แต่วิตกและสัญญาเป็นธรรมไม่สงบไปเป็นปัจจัย เวทนาจึงมี

เพราะฉันทะและวิตกเป็นธรรมสงบไป แต่สัญญาเป็นธรรมไม่สงบไปเป็นปัจจัย เวทนาจึงมี

เพราะฉันทะ วิตก และสัญญาเป็นธรรมสงบไปเป็นปัจจัย เวทนาจึงมี

อาสวะ เพื่อบรรลุธรรมที่ยังไม่บรรลุมีอยู่ แต่เพราะยังไม่ได้บรรลุฐานะนั้น เป็นปัจจัย เวทนาจึงมี

ชื่อว่าญาณ เพราะมีสภาวะรู้ธรรมนั้น ชื่อว่าปัญญา เพราะมีสภาวะรู้ชัด เพราะเหตุนั้น ท่านจึงกล่าวว่า ปัญญาในการรวมปัจจัย ชื่อว่าปเทสวิหารญาณ

ปเทสวิหารญาณนิทเทสที่ ๔๓ จบ