๘. วิชยาเถรีคาถา เล่ม ๒๖

๘ จตุกฺขตฺตุํ ปญฺจกฺขตฺตุํ วิหารา อุปนิกฺขมึ

อลทฺธา เจตโส สนฺตึ จิตฺเต อวสวตฺตินี ฯ

ภิกฺขุนึ อุปสงฺกมฺม สกฺกจฺจํ ปริปุจฺฉหํ

สา เม ธมฺมมเทเสสิ ธาตุอายตนานิ จ

จตฺตาริ อริยสจฺจานิ อินฺทฺริยานิ พลานิ จ

โพชฺฌงฺคฏฺฐงฺคิกํ มคฺคํ อุตฺตมตฺถสฺส ปตฺติยา ฯ

ตสฺสาหํ วจนํ สุตฺวา กโรนฺตี อนุสาสนึ

รตฺติยา ปุริเม ยาเม ปุพฺพชาติมนุสฺสรึ

รตฺติยา มชฺฌิเม ยาเม ทิพฺพจกฺขุํ วิโสธยึ

รตฺติยา ปจฺฉิเม ยาเม ตโมกฺขนฺธํ ปทาลยึ

ปีติสุเขน จ กายํ ผริตฺวา วิหรึ ตทา

สตฺตมิยา ปาเท ปสาเรสึ ๑ ตโมกฺขนฺธํ ปทาลิย ฯ

วิชยา ฯ

ฉกฺกนิปาโต สมตฺโต ฯ

๑ ม. หิตฺวา ปุตฺตํ วิสุํ ปิยํ ฯ ๒ ม. ทิฏฺเฐว ธมฺเม ฯ

เรายังจิตให้อยู่ในอำนาจไม่ได้ จึงไม่ได้ความสงบใจ ออกจากที่อยู่ไปภายนอก ๔-๕ ครั้ง ภายหลังเข้าไปหาพระเขมาภิกษุณีไต่ถามโดยเคารพท่านได้แสดงธรรม คือ ธาตุ อายตนะ อริยสัจ ๔ อินทรีย์ พละ โพชฌงค์และอัฏฐังคิกมรรค แก่เรา เพื่อการบรรลุประโยชน์อันสูงสุด เราได้ฟังคำของท่านแล้ว กระทำตามคำพร่ำสอน ในปฐมยามแห่งราตรีนั้นก็ระลึกถึงชาติก่อนได้ ในมัชฌิมยามแห่งราตรี เราชำระทิพยจักษุให้หมดจด ในปัจฉิมยามแห่งราตรี เราทำลายกองแห่งความมืดได้ ก็ในกาลนั้น เรามีความสุขอันเกิดแต่ปีติแผ่ไปทั่วกายอยู่ ในวันที่ครบ ๗

เราทำลายกองแห่งความมืดได้แล้ว จึงเหยียดเท้าออก.

จบ ฉักกนิบาต.