พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ติกนิบาต · สังกัปปวรรค
๕. สุกชาดก เล่ม ๒๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๓๖๔–๓๖๖ (Royal Thai)5/10 in สังกัปปวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
๒๕๕. สุกชาตก (๕)
๕. สุกชาดก (๒๕๕)
ว่าด้วยลูกนกแขกเต้า
(พระศาสดาครั้นทรงนำเรื่องในอดีตมาแล้ว จึงได้ตรัสว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ติกนิบาต สังกัปปวรรค สุกชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 58 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 76–76 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 122–123
ยาว โส มตฺตมญฺญาสิ โภชนสฺมึ วิหงฺคโม
ตาว อทฺธานมาปาทิ มาตรญฺจ อโปสยิ.
นกแขกเต้าตัวนั้นรู้ประมาณในการกินอาหารเพียงใด
จะมีอายุยืนและเลี้ยงดูมารดาบิดาได้นานเพียงนั้น
ยโต จ โข พหุตรํ โภชนํ อชฺฌวาหริ (๑)
ตโต ตตฺเถว สํสีทิ อมตฺตญฺญู หิ โส อหุ.
- 1สี.อิ. อชฺฌุปาหริ
แต่เมื่อกลืนกินอาหารมากเกินไป
มันจึงจมลงแล้วในสมุทรนั้น
เพราะว่ามันไม่รู้จักประมาณ
ตสฺมา มตฺตญฺญุตา สาธุ โภชนสฺมึ อคิทฺธิตา (๑)
อมตฺตญฺญู หิ สีทนฺติ มตฺตญฺญูว (๒) น สีทเรติ.
สุกชาตกํ ปญฺจมํ.
- 1ฉ.ม. อคิทฺธตา
- 2ฉ.ม. มตฺตญฺญู จ
เพราะฉะนั้น การรู้จักประมาณ
คือการไม่ติดอยู่ในรสอาหารเป็นการดี
ผู้รู้จักประมาณจะไม่จมลง
สุกชาดกที่ ๕ จบ
- 1จมลง ในที่นี้ หมายถึงจมลงในอบายภูมิทั้ง ๔ อันเป็นสภาวะหรือที่อันปราศจากความเจริญ คือ (๑) นิรยะ นรก สภาวะหรือที่อันปราศจากความสุข มีแต่ความเร่าร้อน (๒) ติรัจฉานโยนิ กำเนิดดิรัจฉาน พวก มืดบอดโง่เขลา (๓) ปิตติวิสัย แดนเปรตผู้มีแต่ความหิวโหย (๔) อสุรกาย พวกอสูร พวกหวาดหวั่น ไร้ความรื่นเริง (ขุ.ชา.อ. ๔/๑๕/๒๕)
End of ๕. สุกชาดก