พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
ทัสสเนนปหาตัพพทุกกุสลัตติกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๓๕–๑๖๔๔ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ ทัสสเนนปหาตัพพทุกกุสลัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๔ หน้า ๔๒๓–๔๒๖
{๑๖๓๔} [๓๑] ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๒ ” …
ในอาเสวนปัจจัย ” ๑ ” …
ในอวิคตปัจจัย ” ๕ ” (ย่อ)
(เหมือนอัพยากฤตในโลกิยทุกะ ในสหชาตวารก็ดี ... ในปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
จบ กิเลสวิปปยุตตสังกิเลสิกทุกกสลติกะ
จบ กิเลสโคจฉกกสลติกะ
๘๓. ทัสสเนนปหาตัพพทุกะ ๑. กุสลติกะ
๑-๗. ปฏิจจาทิวาร ปัจจยจตุกกะ
{๑๖๓๕} [๑] อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ซึ่ง เป็นกุศล สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
{๑๖๓๖} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๑ ”
ในอธิปติปัจจัย ” ๑ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ” (ย่อ)
(ในสหชาตวารก็ดี... ในปัญหาวารก็ดี ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร)
{๑๖๓๗} [๒] อาศัยสภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ซึ่งเป็นอกุศล สภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ซึ่งเป็นอกุศล สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
{๑๖๓๘} ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๒ ”
ในอธิปติปัจจัย ” ๒ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๒ ” (ย่อ)
{๑๖๓๙} [๓] อาศัยสภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ซึ่งเป็นอกุศล สภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะนเหตุปัจจัย คือ อาศัยขันธ์ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉา โมหะที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉา เกิดขึ้น (๑)อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ซึ่งเป็นอกุศล สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะนเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)
{๑๖๔๐} [๔] ในนเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
ในนอธิปติปัจจัย ” ๒ ”
ในนปุเรชาตปัจจัย ” ๒ ” ...
ในนกัมมปัจจัย ” ๒ ”
ในนวิปากปัจจัย ” ๒ ”
ในนวิปปยุตตปัจจัย ” ๒ ” (ย่อ)
(ในสหชาตวารก็ดี ... ในปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
{๑๖๔๑} [๕] สภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ซึ่งเป็นอกุศล เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ซึ่งเป็นอกุศล โดยเหตุปัจจัย (๑)
สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ซึ่งเป็นอกุศล เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ซึ่งเป็นอกุศล โดยเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)
{๑๖๔๒} [๖] ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๓ ”
(ในทัสสนบทมี ๑ วาร ในนทัสสนบทมี ๒ วาร)
ในอธิปติปัจจัย มี ๓ วาร
(บทที่มีทัสสนะเป็นมูล มี ๑ วาร ในนทัสสนบท มี ๒ วาร เป็น อารัมมณาธิปติปัจจัย สหชาตาธิปติปัจจัย เอการัมมณาธิปติปัจจัย)
ในอนันตรปัจจัย มี ๒ วาร
(บทที่มีทัสสนะเป็นมูล มี ๑ วาร ในนทัสสนบท มี ๑ วาร)
ในสมนันตรปัจจัย มี ๒ วาร
ในสหชาตปัจจัย ” ๒ ” ...
ในอุปนิสสยปัจจัย ” ๓ ”
ในอาเสวนปัจจัย ” ๒ ”
ในกัมมปัจจัย ” ๒ ”
ในอาหารปัจจัย ” ๒ ” ...
ในสัมปยุตตปัจจัย ” ๒ ”
ในอัตถิปัจจัย ” ๒ ”
ในนัตถิปัจจัย ” ๒ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๒ ” (ย่อ)
{๑๖๔๓} [๗] อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณซึ่ง เป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
{๑๖๔๔} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
ในอารัมมณปัจจัย มี ๑ วาร
ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ” (ย่อ)
(ในสหชาตวารก็ดี ... ในปัญหาวารก็ดี ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร)
จบ ทัสสเนนปหาตัพพทุกกุสลติกะ
๘๔. ภาวนายปหาตัพพทุกะ ๑. กุสลติกะ
๑-๗. ปฏิจจาทิวาร ปัจจยจตุกกะ
{๑๖๔๕} [๘] อาศัยสภาวธรรมที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
{๑๖๔๖} ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๑ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ” (ย่อ)
(ในสหชาตวารก็ดี ... ในปัญหาวารก็ดี ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร)
{๑๖๔๗} [๙] อาศัยสภาวธรรมอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ซึ่งเป็นอกุศล สภาวธรรมอันมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณ ซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)
{๑๖๔๘} ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
ในอารัมมณปัจจัย ” ๒ ” ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๒ ”
(ย่อ เหมือนอกุศลในทัสสเนนปหาตัพพทุกะ ในสหชาตวารก็ดี ... ในปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดารทุก ๆ ปัจจัย)
จบ ทัสสเนนปหาตัพพทุกกุสลัตติกะ