arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน

จิตตสังสัฏฐทุกกุสลัตติกะ เล่ม ๔๔

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๖๔–๑๔๖๙ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ จิตตสังสัฏฐทุกกุสลัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๔ หน้า ๓๗๒–๓๗๔

หน้า ๓๗๒

ในนิสสยปัจจัย มี ๗ วาร

ในอุปนิสสยปัจจัย ” ๒ ”

ในปุเรชาตปัจจัย ” ๑ ”

ในปัจฉาชาตปัจจัย ” ๑ ”

ในอาเสวนปัจจัย ” ๑ ”

ในกัมมปัจจัย ” ๓ ”

ในวิปากปัจจัย ” ๓ ”

ในอาหารปัจจัย ” ๔ ”

ในอินทริยปัจจัย ” ๖ ”

ในฌานปัจจัย ” ๓ ”

ในมัคคปัจจัย ” ๓ ”

ในสัมปยุตตปัจจัย ” ๑ ”

ในวิปปยุตตปัจจัย ” ๒ ” ...

ในอวิคตปัจจัย ” ๗ ” (ย่อ)

จบ จิตตสัมปยุตตทุกกุสลติกะ

๕๙. จิตตสังสัฏฐทุกะ ๑. กุสลติกะ

๑. ปฏิจจวาร ปัจจยจตุกกะ - เหตุปัจจัย

{๑๔๖๔} [๓๗] อาศัยสภาวธรรมที่เจือกับจิต ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่เจือกับจิต ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๑๔๖๕} [๓๘] ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร

ในอารัมมณปัจจัย ” ๑ ” ...

ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ” (ย่อ)

(ในสหชาตวารก็ดี ... ในปัญหาวารก็ดี ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๑ วาร)

หน้า ๓๗๓

{๑๔๖๖} [๓๙] อาศัยสภาวธรรมที่เจือกับจิต ซึ่งเป็นอกุศล สภาวธรรมที่เจือปนกับจิต ซึ่งเป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)

{๑๔๖๗} [๔๐] ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร

ในอารัมมณปัจจัย ” ๑ ”

ในอวิคตปัจจัย ” ๑ ” (ย่อ)

(ในสหชาตวารก็ดี ... ในปัญหาวารก็ดี ในทุก ๆ ปัจจัยมีปัจจัยละ ๑ วาร)

{๑๔๖๘} [๔๑] อาศัยสภาวธรรมที่เจือปนกับจิต ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่เจือปนกับจิต ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วารอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เจือปนกับจิต ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่ ไม่เจือปนกับจิต ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วารอาศัยสภาวธรรมที่เจือปนกับจิต ซึ่งเป็นอัพยากฤต และที่ไม่เจือปน กับจิต ซึ่งเป็นอัพยากฤต สภาวธรรมที่เจือปนกับจิต ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาร (ย่อ)

{๑๔๖๙} [๔๒] ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาร

ในอารัมมณปัจจัย ” ๓ ” ...

ในอวิคตปัจจัย ” ๙ ” (ย่อ)

(ย่อ เหมือนอัพยากฤตในจิตตสัมปยุตตทุกะ สหชาตวารก็ดี ... ปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดาร)

จบ จิตตสังสัฏฐทุกกุสลติกะ

หน้า ๓๗๔

๖๐. จิตตสมุฏฐานทุกะ ๑. กุสลติกะ

๑-๗. ปฏิจจาทิวาร ปัจจยจตุกกะ - เหตุปัจจัย

{๑๔๗๐} [๔๓] อาศัยสภาวธรรมที่มีจิตเป็นสมุฏฐาน ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่มีจิตเป็นสมุฏฐาน ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยอาศัยสภาวธรรมที่มีจิตเป็นสมุฏฐาน ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่ไม่มี จิตเป็นสมุฏฐาน ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย

อาศัยสภาวธรรมที่มีจิตเป็นสมุฏฐาน ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่มีจิต เป็นสมุฏฐาน ซึ่งเป็นกุศล และที่ไม่มีจิตเป็นสมุฏฐาน ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๓)อาศัยสภาวธรรมที่ไม่มีจิตเป็นสมุฏฐาน ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่มี จิตเป็นสมุฏฐาน ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑)อาศัยสภาวธรรมที่มีจิตเป็นสมุฏฐาน ซึ่งเป็นกุศล และที่ไม่มีจิตเป็น สมุฏฐาน ซึ่งเป็นกุศล สภาวธรรมที่มีจิตเป็นสมุฏฐาน ซึ่งเป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)

{๑๔๗๑} [๔๔] ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาร

ในอารัมมณปัจจัย ” ๕ ”

(ในทุก ๆ ปัจจัย มีปัจจัยละ ๕ วาร)

ในอวิคตปัจจัย ” ๕ ” (ย่อ)

{๑๔๗๒} ในนอธิปติปัจจัย ” ๕ ”

ในนปุเรชาตปัจจัย ” ๕ ” ...

ในนกัมมปัจจัย ” ๓ ”

ในนวิปากปัจจัย ” ๕ ” ...

ในนวิปปยุตตปัจจัย ” ๕ ” (ย่อ)

จบ จิตตสังสัฏฐทุกกุสลัตติกะ