arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระอภิธรรมปิฎก · วรรคที่ ๑๗

นวัตตัพพัง สังโฆ ทักขิณัง วิโสเธตีติกถา เล่ม ๓๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๗๑๓–๑๗๑๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๑ ในวรรคที่ ๑๗มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระอภิธรรมปิฎก กถาวัตถุ วรรคที่ ๑๗ นวัตตัพพัง สังโฆ ทักขิณัง วิโสเธตีติกถา (ฉบับหลวง เล่ม ๓๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๗)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๗ หน้า ๘๙๖–๘๙๘

หน้า ๘๙๖

“พระสงฆ์ผู้ถึงพร้อมด้วยสมาธิย่อมรับทักษิณาได้ ดุจไฟรับการบูชา ดุจแผ่นดินรับนํ้าฝนจากมหาเมฆ” ดังนี้ มีพระสูตรอยู่จริง มิใช่หรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. ถ้าอย่างนั้น พระสงฆ์ก็ต้องรับทักษิณาได้

{๑๗๑๒} [๗๙๒] ป. พระสงฆ์รับทักษิณาได้หรือ ?

ส. ถูกแล้ว

ป. มรรครับได้หรือ ? ผลรับได้หรือ ?

ส. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

จบ นวัตตัพพังสังโฆทักขิณังปฏิคคัณหาตีติกถา

(๑๗๒) ๗. นวัตตัพพังสังโฆทักขิณังวิโสเธตีติกถา

ว่าด้วยเรื่องไม่ควรยอมรับว่าพระสงฆ์ทำทักษิณาให้บริสุทธิ์ได้

{๑๗๑๓} [๗๙๓] สกวาทีถามว่า ท่านไม่ยอมรับว่า “พระสงฆ์ทำทักษิณาให้บริสุทธิได้” หรือ ?

ปรวาทีตอบว่า ถูกแล้ว

ส. พระสงฆ์เป็นผู้ควรแก่ของที่เขานำมาบูชาเป็นผู้ควรแก่ของต้อนรับ เป็นผู้ควรแก่ทักษิณา เป็นผู้ควรแก่การทำอัญชลี เป็นเนี้อนาบุญอันยอดเยี่ยมของโลกมิใช่หรือ ?

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ปรวาที ในกถานี้หมายถึงพวกภิกษุนิกายเวตุลลกะหรือมหาปุญญวาที ซึ่งมีความเห็นว่า มรรคและผลเท่านั้นชื่อว่าสงฆ์ และมรรคและผลเหล่านั้นย่อมไม่สามารถทำทักษิณาให้บริสุทธิ์ได้ เพราะฉะนั้น จึงไม่ควรยอมรับว่าพระสงฆ์ทำทักษิณาให้บริสุทธิ์ได้ (อภิ.ปญฺจ.อ. ๒๙๔)
หน้า ๘๙๗

ป. ถูกแล้ว

ส. หากว่าพระสงฆ์เป็นผู้ควรแก่ของที่เขานำมาบูชา ... เป็นเนื้อนาบุญอันยอดเยี่ยมชองโลก ด้วยเหตุนั้น ท่านก็ควรยอมรับว่า “พระสงฆ์ทำทักษิณาให้บริสุทธิ์ได้”{๑๗๑๔} ส. ท่านไม่ยอมรับว่า “พระสงฆ์ทำทักษิณาให้บริสุทธิ์ได้” หรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสคู่แห่งบุรุษ ๔ บุรุษบุคคล ๘ ว่าเป็นผู้ควรแก่ทักษิณามิใช่หรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. หากว่าพระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสคู่แห่งบุรุษ ๔ บุรุษบุคคล ๘ ว่าเป็นผู้ควรแก่ทักษิณา ด้วยเหตุนั้น ท่านก็ควรยอมรับว่า “พระสงฆ์ทำทักษิณาให้บริสุทธิ์ได้”{๑๗๑๕} ส. ท่านไม่ยอมรับว่า “พระ สงฆ์ทำทักษิณาให้บริสุทธิ์ได้” หรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. คนบางพวกถวายทานแก่พระสงฆ์แล้วชื่นชมบุญมีอยู่หรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. หากว่าคนบางพวกถวายทานแก่พระสงฆ์แล้วชื่นชมบุญมีอยู่ ด้วยเหตุนั้น ท่านก็ควรยอมรับว่า “พระสงฆ์ทำทักษิณาให้บริสุทธิ์ได้{๑๗๑๖} ส. คนบางพวกถวายจีวร ... ถวายบิณฑบาต ... ถวายเสนาสนะ ... ถวายคิลานปัจจัยเภสัชบริขาร ... ถวายของเคี้ยว ... ถวายของบริโภค ... ถวายนํ้าดื่มแก่พระสงฆ์แล้วชื่นชมบุญมีอยู่มิใช่หรือ ?

ป. ถูกแล้ว

หน้า ๘๙๘

ส. หากว่าคนบางพวกถวายน้ำดื่มแก่พระสงฆ์แล้วชื่นชมบุญมีอยู่ด้วยเหตุนั้น ท่านก็ควรยอมรับว่า “พระสงฆ์ทำทักษิณาให้บริสุทธิ์ได้”{๑๗๑๗} [๗๙๔] ป. พระสงฆ์ทำทักษิณาให้บริสุทธิ์ได้หรือ ?

ส. ถูกแล้ว

ป. มรรคทำทักษิณาให้บริสุทธิ์ ผลทำทักษิณาให้บริสุทธิ์หรือ ?

ส. ไม่ควรกล่าวอย่างนั้น ...

จบ นวัตตัพพังสังโฆทักขิณังวิโสเธตีติกถา

(๑๗๓) ๘. นวัตตัพพังสังโฆภุญชตีติกถา

ว่าด้วยเรื่องไม่ยอมรับว่าพระสงฆ์ฉันได้

{๑๗๑๘} [๗๙๕] สกวาทีถามว่า ท่านไม่ยอมรับว่า “พระสงฆ์ฉัน ดื่ม เคี้ยว ลิ้มได้” หรือ ?

ปรวาทีตอบว่า ถูกแล้ว

ส. คนบางพวกท่าสังฆภัต อุทเทสภัต ยาคู และปานะมีอยู่มิใช่หรือ ?

ป. ถูกแล้ว

ส. หากว่าคนบางพวกทำสังฆภัต อุทเทสภัต ยาคูและปานะมีอยู่ ด้วยเหตุนั้น ท่านก็ควรยอมรับว่า “พระสงฆ์ฉัน ดื่ม เคี้ยว ลิ้มได้”{๑๗๑๙} ส. ท่านไม่ยอมรับว่า “พระสงฆ์ฉัน ดื่ม เคี้ยว ลิ้มได้” หรือ ?

ป. ถูกแล้ว

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ปรวาที ในกถานี้หมายถึงพวกภิกษุนิกายเวตุลลกะหรือมหาปุญญวาที ซึ่งมีความเห็นว่า มรรคและผลเท่านั้นชื่อว่าสงฆ์ และมรรคและผลเหล่านั้นย่อมไม่สามารถบริโภคอะไร ๆ ได้ เพราะฉะนั้น จึงไม่ควรยอมรับว่าพระสงฆ์ฉัน ดื่ม เคี้ยว ลิ้มได้ (อภิ.ปญฺจ.อ. ๒๙๕)

จบ นวัตตัพพัง สังโฆ ทักขิณัง วิโสเธตีติกถา