arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · อันธวรรค

๔. สัญโญชนสูตร เล่ม ๑๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๔–๑๘๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในอันธวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๔. สญฺโญชนสุตฺต

๔. สัญโญชนสูตร

ว่าด้วยเครื่องประกอบไว้

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต อันธวรรค สัญโญชนสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๑๕ หน้า ๔๕–๔๕ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๕ หน้า ๗๔–๗๔

บาลี (มหาจุฬาฯ)

กึสุ สญฺโญชโน โลโก กึสุ ตสฺส วิจารณํ

กิสฺสสฺสุ วิปฺปหาเนน นิพฺพานํ อิติ วุจฺจตีติ.

นนฺทิสญฺโญชโน (๑) โลโก วิตกฺกสฺส วิจารณํ

ตณฺหาย วิปฺปหาเนน นิพฺพานํ อิติ วุจฺจตีติ.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑ฉ. นนฺทีสญฺโญชโน
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เทวดาทูลถามว่า

โลกมีอะไรเล่าเป็นเครื่องประกอบไว้

อะไรเล่าเป็นเหตุเที่ยวไปของโลกนั้น

เพราะละอะไรได้เล่า พระองค์จึงตรัสว่า นิพพาน

พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า

โลกมีความเพลิดเพลินเป็นเครื่องประกอบไว้

วิตกเป็นเหตุเที่ยวไปของโลกนั้น

เพราะละตัณหาได้ เราจึงกล่าวว่า นิพพาน

สัญโญชนสูตรที่ ๔ จบ

จบ ๔. สัญโญชนสูตร