พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · อันธวรรค
๔. สัญโญชนสูตร เล่ม ๑๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๔–๑๘๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในอันธวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๔. สญฺโญชนสุตฺต
๔. สัญโญชนสูตร
ว่าด้วยเครื่องประกอบไว้
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต อันธวรรค สัญโญชนสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๑๕ หน้า ๔๕–๔๕ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๕ หน้า ๗๔–๗๔
กึสุ สญฺโญชโน โลโก กึสุ ตสฺส วิจารณํ
กิสฺสสฺสุ วิปฺปหาเนน นิพฺพานํ อิติ วุจฺจตีติ.
นนฺทิสญฺโญชโน (๑) โลโก วิตกฺกสฺส วิจารณํ
ตณฺหาย วิปฺปหาเนน นิพฺพานํ อิติ วุจฺจตีติ.
- ๑ฉ. นนฺทีสญฺโญชโน
เทวดาทูลถามว่า
โลกมีอะไรเล่าเป็นเครื่องประกอบไว้
อะไรเล่าเป็นเหตุเที่ยวไปของโลกนั้น
เพราะละอะไรได้เล่า พระองค์จึงตรัสว่า นิพพาน
พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า
โลกมีความเพลิดเพลินเป็นเครื่องประกอบไว้
วิตกเป็นเหตุเที่ยวไปของโลกนั้น
เพราะละตัณหาได้ เราจึงกล่าวว่า นิพพาน
สัญโญชนสูตรที่ ๔ จบ
จบ ๔. สัญโญชนสูตร