พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · อันธวรรค
๒. จิตตสูตร เล่ม ๑๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๐–๑๘๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในอันธวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๒. จิตฺตสุตฺต
๒. จิตตสูตร
ว่าด้วยจิต
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต อันธวรรค จิตตสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๑๕ หน้า ๔๔–๔๔ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๕ หน้า ๗๓–๗๓
เกนสฺสุ นียติ โลโก เกนสฺสุ ปริกสฺสติ
กิสฺสสฺสุ เอกธมฺมสฺส สพฺเพว วสมนฺวคูติ.
จิตฺเตน นียติ โลโก จิตฺเตน ปริกสฺสติ
จิตฺตสฺส เอกธมฺมสฺส สพฺเพว วสมนฺวคูติ.
เทวดาทูลถามว่า
โลก ถูกอะไรนำไป ถูกอะไรผลักไสไป
อะไรเล่าเป็นธรรมอย่างหนึ่งที่โลกทั้งหมดตกอยู่ในอำนาจ
พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า
โลกถูกจิตนำไป ถูกจิตผลักไสไป
จิตเป็นธรรมอย่างหนึ่งที่โลกทั้งหมดตกอยู่ในอำนาจ
จิตตสูตรที่ ๒ จบ
- ๑โลก ในสูตรนี้และสูตรต่อ ๆ ไปในวรรคนี้หมายถึงสัตว์โลก
จบ ๒. จิตตสูตร