พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · ชราวรรค
๙. ทุติยสูตร เล่ม ๑๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๗๔–๑๗๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในชราวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต ชราวรรค ทุติยสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๕ หน้า ๖๙–๖๙
ย่อมติดอยู่ในหญิงนี้ ตบะและพรหมจรรย์มิใช้น้ำ แต่เป็นเครื่องชำระล้าง
๙. ทุติยสูตร
ว่าด้วยเทวดาถามปัญหา ๓ ข้อ
{๑๗๔} [๕๙] เทวดาทูลถามว่า
อะไรเป็นเพื่อนของคน อะไรสั่งสอนคน และสัตว์ยินดีในอะไรจึงพ้นจากทุกข์ทั้งปวงได้{๑๗๕} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า
ศรัทธาเป็นเพื่อนของคน ปัญญาสั่งสอนคน สัตว์ผู้ยินดีในนิพพานย่อมพ้นจากทุกข์ทั้งปวงได้
๑๐. กวิสูตร
ว่าด้วยเทวดาลามปัญหา ๔ ข้อ
{๑๗๖} [๖๐] เทวดาทูลถามว่า
อะไรเป็นแดนเกิดของคาถา อะไรเป็นเครื่องปรากฏ ของคาถาเหล่านั้น คาถาอาศัยอะไร อะไรเป็นที่อาศัยของคาถา
- ๑ตบะและพรหมจรรย์ คำว่า ตบะ มีความหมายได้ ๔ อย่าง คือ (๑) อินทรียสังวร การสำรวมอินทรีย์ (๒) ธุดงคคุณ ข้อวัตรคีอองค์คุณเครื่องกำจัดกิเลส (๓) วิริยะ ความเพียรเครื่องเผาผลาญกิเลส (๔) ทุกกรกิริยา การข่มกิเลสด้วยการทรมานตนให้ลำบากของนักบวชภายนอกพระพุทธศาสนา ในที่นี้หมายถึง ๓ อย่างข้างต้น ยกเว้นทุกกรกิริยา ส่วนคำว่า พรหมจรรย์ ในที่นี้หมายถึงเมถุนวิรัติ คือการงดเว้นจากการเสพเมถุนธรรมหรือร่วมสังวาส (สํ.ส.อ. ๙๑)
จบ ๙. ทุติยสูตร