arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · ฆัตวาวรรค

๘. กามสูตร เล่ม ๑๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๑๓–๒๑๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๑ ในฆัตวาวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

อฏฺฐมํ กามสุตฺตํ

กามสูตรที่ ๘

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต ฆัตวาวรรค กามสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)

บาลี (สยามรัฐ)

กิมตฺถกาโม น ทเท กึ มจฺโจ น ปริจฺจเช

กึสุ มุญฺเจยฺย กลฺยาณึ ปาปิกญฺจ น โมจเยติ ฯ

ฉบับหลวง

เทวดาทูลถามว่า

กุลบุตรผู้ใคร่ประโยชน์ไม่ควรให้สิ่งอะไร คนไม่ควรสละอะไร อะไรหนอที่เป็นส่วนดีงามควรปล่อย แต่ที่เป็นส่วนลามกไม่ควรปล่อย ฯ

บาลี (สยามรัฐ)

อตฺตานํ น ทเท โปโส อตฺตานํ น ปริจฺจเช

วาจํ มุญฺเจยฺย กลฺยาณึ ปาปิกญฺจ น โมจเยติ ฯ

ฉบับหลวง

พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า

บุรุษไม่พึงให้ซึ่งตน ไม่พึงสละซึ่งตน วาจาที่ดีควรปล่อย แต่วาจาที่ลามกไม่ควรปล่อย

จบ ๘. กามสูตร