พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · ฆัตวาวรรค
๘. กามสูตร เล่ม ๑๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๑๓–๒๑๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๑ ในฆัตวาวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๘. กามสุตฺต
๘. กามสูตร
ว่าด้วยผู้ต้องการประโยชน์
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต ฆัตวาวรรค กามสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๑๕ หน้า ๕๐–๕๐ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๕ หน้า ๘๔–๘๔
กิมตฺถกาโม น ทเท กึ มจฺโจ น ปริจฺจเช
กึสุ มุญฺเจยฺย กลฺยาณํ ปาปิกญฺจ น โมจเยติ.
อตฺตานํ น ทเท โปโส อตฺตานํ น ปริจฺจเช
วาจํ มุญฺเจยฺย กลฺยาณํ ปาปิกญฺจ น โมจเยติ
เทวดาทูลถามว่า
กุลบุตรผู้ต้องการประโยชน์
ไม่ควรให้อะไรเล่า ไม่ควรสละอะไรเล่า
อะไรเล่าที่ดีควรปล่อย แต่ที่ไม่ดีไม่ควรปล่อย
พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า
บุรุษไม่ควรให้ตน ไม่ควรสละตน
วาจาที่ดีควรปล่อย แต่วาจาที่ไม่ดีไม่ควรปล่อย
กามสูตรที่ ๘ จบ
จบ ๘. กามสูตร