arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · ฆัตวาวรรค

๘. กามสูตร เล่ม ๑๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๑๓–๒๑๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๑ ในฆัตวาวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๘. กามสุตฺต

๘. กามสูตร

ว่าด้วยผู้ต้องการประโยชน์

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต ฆัตวาวรรค กามสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๑๕ หน้า ๕๐–๕๐ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๑๕ หน้า ๘๔–๘๔

บาลี (มหาจุฬาฯ)

กิมตฺถกาโม น ทเท กึ มจฺโจ น ปริจฺจเช

กึสุ มุญฺเจยฺย กลฺยาณํ ปาปิกญฺจ น โมจเยติ.

อตฺตานํ น ทเท โปโส อตฺตานํ น ปริจฺจเช

วาจํ มุญฺเจยฺย กลฺยาณํ ปาปิกญฺจ น โมจเยติ

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เทวดาทูลถามว่า

กุลบุตรผู้ต้องการประโยชน์

ไม่ควรให้อะไรเล่า ไม่ควรสละอะไรเล่า

อะไรเล่าที่ดีควรปล่อย แต่ที่ไม่ดีไม่ควรปล่อย

พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า

บุรุษไม่ควรให้ตน ไม่ควรสละตน

วาจาที่ดีควรปล่อย แต่วาจาที่ไม่ดีไม่ควรปล่อย

กามสูตรที่ ๘ จบ

จบ ๘. กามสูตร