๓. มัตตาเปติวัตถุ เล่ม ๒๖

๓. มัตตาเปติวัตถุ

ว่าด้วยบุญกรรมของนางมัตตาเปรต

(นางติสสาถามหญิงเปรตตนหนึ่งว่า)

{๑๐๐}[๑๓๔] ท่านเป็นผู้เปลือยกาย มีวรรณะเลวทราม ซูบผอม มีตัวสะพรั่งไปด้วยเส้นเอ็น ดูก่อนนางเปรตผู้ซูบผอมมีแต่ซี่โครง ท่านเป็นใครเล่ามายืนอยูในที่นี้(นางเปรตนั้นตอบว่า)

[๑๓๕] เมื่อก่อนท่านชื่อติสสา ส่วนฉันชื่อมัตตา เป็นหญิงร่วมสามี กับท่านได้ทำบาปกรรมเข้าไว้จึงต้องจากโลกนี้ไปสู่เปตโลก(นางติสสาถามว่า)

[๑๓๖] เมื่อก่อนท่านทำกรรมชั่วอะไรด้วยกาย วาจา ใจไว้หรือ ท่านไปจากมนุษยโลกนี้สู่เปตโลกเพราะวิบากแห่งกรรมอะไร(นางเปรตนั้นตอบว่า)

[๑๓๗] ฉันเป็นหญิงดุร้าย หยาบคาย มักริษยา มีความตระหนี่ เป็นคนโอ้อวด ได้กล่าววาจาชั่วกะท่าน จึงต้องจากโลก นี้ไปสู่เปตโลก(นางติสสากล่าวว่า)

[๑๓๘] เรื่องนี้เป็นความจริง แม้ฉันก็รู้ว่าท่านเป็นคนดุร้ายอย่างไร แต่ฉันอยากจะถามท่านอย่างอื่น ท่านมีสรีระเปื้อนฝุ่น เพราะกรรมอะไร

(นางเปรตนั้นตอบว่า)

[๑๓๙] ท่านกับฉันพากันอาบน้ำแล้ว นุ่งห่มผ้าสะอาด ตบแต่งร่างกายแล้ว แต่ฉันแต่งร่างกายเรียบร้อยยิ่งกว่าท่าน[๑๔๐] เมื่อฉันเห็นท่านคุยอยู่กับสามี ลำดับนั้น ความริษยาและความโกรธได้เกิดแก่ฉันเป็นอันมาก

[๑๔๑] ทันใดนั้น ฉันจึงกอบฝุ่นโปรยรดตัวท่าน ฉันมีสรีระเปื้อนด้วยฝุ่นเพราะวิบากแห่งกรรมนั้น

(นางติสสากล่าวว่า)

[๑๔๒] เรื่องนี้เป็นความจริง แม้ฉันก็รู้ว่าท่านเอาฝุ่นโปรยใส่ฉัน แต่ฉันอยากจะถามท่านอย่างอื่น ท่านเป็นหิดคันไปทั่วตัว เพราะกรรมอะไร(นางเปรตนั้นตอบว่า)

[๑๔๓] เราทั้งสองเป็นคนหายา ได้พากันไปป่า ส่วนท่านได้ตัวยามา แต่ฉันได้หมามุ่ยมา

[๑๔๔] เมื่อท่านเผลอ ฉันได้โปรยหมามุ่ยลงบนที่นอนของท่าน ฉันเป็นหิดคันไปทั่วทั้งตัวเพราะวิบากแห่งกรรมนั้น(นางติสสากล่าวว่า)

[๑๔๕] เรื่องนี้เป็นความจริง แม้ฉันก็รู้ว่าท่านโปรยหมามุ่ยลงบนที่นอนของฉัน แต่ฉันอยากจะถามท่านอย่างอื่น ท่าน เป็นผู้เปลือยกายเพราะกรรมอะไร

(นางเปรตนั้นตอบว่า)

[๑๔๖] วันหนึ่ง ได้มีการประชุมพวกมิตรสหายและญาติทั้งหลาย ท่านได้รับเชิญ แต่ฉันซึ่งร่วมสามีกับท่านกลับไม่มีใครเชิญ[๑๔๗] เมื่อท่านเผลอ ฉันได้ลักผ้าของท่านซ่อนเสีย ฉันเป็นผู้เปลือยกายเพราะวิบากแห่งกรรมนั้น

(นางติสสากล่าวว่า)

[๑๔๘] เรื่องนี้เป็นความจริง แม้ฉันก็รู้ว่าท่านได้ลักผ้าของฉันไปซ่อน แต่ฉันอยากจะถามท่านอย่างอื่น ท่านมีกลิ่นเหม็น ดังกลิ่นอุจจาระเพราะกรรมอะไร(นางเปรตนั้นตอบว่า)

[๑๔๙] ฉันได้ลักของหอม ดอกไม้ และเครื่องสำอางราคาแพงของท่านไปทั้งในหลุมคู ถบาปนั้นฉันทำไว้แล้ว ฉันมี กลิ่นเหม็นดังกลิ่นอุจจาระเพราะวิบากแห่งกรรมนั้น(นางติสสากล่าวว่า)

[๑๕๐] เรื่องนี้เป็นความจริง แม้ฉันก็รู้ว่าบาปนั้นท่านทำไว้แล้ว แต่ฉันอยากจะถามท่านอย่างอื่น ท่านเป็นคนยากจน เพราะกรรมอะไร(นางเปรตนั้นตอบว่า)

[๑๕๑] ทรัพย์ที่มีอยู่ในเรือนของเราทั้งสองก็มีเท่า ๆ กัน ทั้งที่ไทยธรรมก็มีอยู่ แต่ฉันไม่ได้ทำที่พึ่งแก่ตน ฉันจึงเป็น คนยากจนเพราะวิบากแห่งกรรมนั้น

[๑๕๒] ครั้งนั้น ท่านได้ว่ากล่าวตักเตือนฉันว่า ‘เธอทำแต่บาปกรรม เธอจะไม่ได้สุคติเพราะบาปกรรม,

(นางติสสากล่าวว่า)

[๑๕๓] ท่านไม่เชื่อถือเราและริษยาเรา ขอท่านจงดูวิบากแห่งบาปกรรมเช่นนี้

[๑๕๔] เมื่อก่อน นางทาสีและเครื่องอาภรณ์ทั้งหลายได้มีแล้ว ในเรือนของท่าน แต่เดี๋ยวนี้ นางทาสีเหล่านั้นพากัน ห้อมล้อมคนอื่น โภคะทั้งหลายเป็นของไม่แน่นอน[๑๕๕] ประเดี๋ยวกุฎุมพีผู้เป็นพ่อของลูกเราจะมาจากตลาด ท่านอย่าเพิ่งไปจากที่นี้เสียก่อน บางทีเขาจะให้อะไรแก่ท่านบ้าง

(นางเปรตนั้นกล่าวว่า)

[๑๕๖] ฉันเป็นผู้เปลือยกาย มีวรรณะเลวทราม ซูบผอม มีตัวสะพรั่งไปด้วยเส้นเอ็น การเปลือยกายและมีวรรณะเลว ทรามเป็นต้นนี้เป็นสิ่งที่ทำให้เกิดความละอายแก่หญิงทั้งหลาย ขออย่าให้กุฎมพีได้เห็นฉันเลย(นางติสลากล่าวว่า)

[๑๕๗] ถ้าอย่างนั้น ฉันจะให้อะไรแก่ท่านหรือทำบุญอะไรให้ แก่ท่าน อันจะเป็นเหตุให้ท่านได้ความสุข สำเร็จความปรารถนาทั้งปวงได้บ้าง

(นางเปรตนั้นกล่าวว่า)

[๑๕๘] ขอท่านจงนิมนต์ภิกษุจากสงฆ์ ๔ รูป และจากบุคคล ๔ รูป รวมเป็น ๘ รูป ให้ฉันภัตตาหารแล้วอุทิศส่วนกุศลให้ฉัน เมื่อทำอย่างนั้น ฉันจึงจะได้ความสุข สำเร็จความปรารถนาทั้งปวง[๑๕๙] นางติสสารับคำแล้วนิมนต์ภิกษุ ๘ รูปให้ฉันภัตตาหาร ให้ครองไตรจีวรแล้ว อุทิศส่วนกุศลไปให้หญิงเปรตนั้น

[๑๖๐] ผลวิบากคือโภชนะ เครื่องนุ่งห่ม และน้ำดื่มได้เกิดขึ้น ทันตาเห็นทีเดียว นี้เป็นผลแห่งทักษิณา

[๑๖๑] ลำดับนั้น นางมีสรีระบริสุทธิ์ มีผ้าสะอาด นุ่งห่มผ้า ที่งามกว่าผ้าแคว้นกาสี มีผ้าอาภรณ์งามวิจิตร เข้าไปหานางติสสาผู้ร่วมสามี

(นางติสสาจึงถามว่า)

[๑๖๒] ดูก่อนแม่เทพธิดา ท่านมีวรรณะงดงาม มีรัศมีรุ่งเรือง สว่างไสวไปทั่วทุกทิศเหมือนดาวประกายพรึกฉะนั้น

[๑๖๓] ท่านมีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญอะไร อิฏฐผลย่อมสำเร็จ แก่ท่านในที่นี้เพราะบุญอะไร อนึ่ง โภคะอันเป็นที่รักแห่งใจ ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นแก่ท่านเพราะบุญอะไร[๑๖๔] ดูก่อนแม่เทพธิดาผู้มีอานุภาพมาก ฉันขอถามท่าน เมื่อครั้งท่านเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญอะไรไว้ ท่านมีอานุภาพ

รุ่งเรืองอย่างนี้ และรัศมีกายของท่านสว่างไสวไปทั่ว ทุกทิศเพราะบุญอะไร

(นางมัตตาเทพธิดาตอบว่า)

[๑๖๕] เมื่อก่อน ท่านชื่อติสสา ส่วนฉันชื่อมัตตา เป็นหญิงร่วมสามีกับท่าน ได้ทำบาปกรรมเข้าไว้ จึงต้องจากโลกนี้ไปสู่เปตโลก

[๑๖๖] ฉันเป็นผู้ไม่มีภัยแต่ที่ไหน ๆ บันเทิงอยู่เพราะทานที่ท่านให้แล้ว คุณพี่ ขอท่านพร้อมด้วยญาติทุกคนจงมีอายุยืนนานเถิด (และจงเข้าถึง)ทิพยสถานที่ไม่เศร้าโศก ปราศจากธุลี อันเป็นที่อยู่ของทวยเทพวสวัตดี[๑๖๗] คุณพี่ผู้งดงาม ท่านประพฤติธรรมและให้ทานในโลกนี้ แล้วกำจัดมลทินคือความตระหนี่พร้อมทั้งรากได้แล้ว ไม่มีใครติเตียนได้ ก็จะเข้าถึงโลกสวรรค์แน่นอน

จบ มัตตาเปติวัตถุที่ ๓

๔. นันทาเปติวัตถุ

ว่าด้วยบุพกรรมของนางนันทาเปรต

(นันทเสนอุบาสกถามว่า)

{๑๐๑}[๑๖๘] ท่านมีผิวดำ มีวรรณะเลวทราม มีตัวหยาบ ดูน่ากลัว มีตาเหลือง มีเขี้ยวสีนํ้าตาลไหม้ เราไม่เข้าใจว่าท่านจะเป็นมนุษย์(นางเปรตตอบว่า)

[๑๖๙] ข้าแต่ท่านนันทเสน เมื่อก่อนฉันชื่อนันทา เป็นภรรยาของท่าน ทำบาปกรรมเข้าไว้จึงต้องจากโลกนี้ไปสู่เปตโลก(นันท เสนถามว่า)

[๑๗๐] ท่านทำกรรมชั่วอะไรด้วยกาย วาจา ใจไว้หรือ ท่านไปจากมนุษยโลกนี้สู่เปตโลกเพราะวิบากแห่งกรรมอะไร(นางเปรตนั้นตอบว่า)

[๑๗๑] เมื่อก่อนฉันเป็นคนดุร้าย หยาบคาย ไม่เคารพท่าน พูดคำชั่วหยาบกะท่าน จึงต้องจากโลกนี้ไปสู่เปตโลก(นันทเสนถามว่า)

[๑๗๒] เอาละ ฉันจะให้ผ้านุ่งแก่เธอ ขอให้เธอนุ่งผ้านี้แล้วมา ฉันจะพาเธอกลับบ้าน

[๑๗๓] เธอไปบ้านแล้วจักได้ผ้า ข้าว และนํ้า ทั้งจักได้ชมบุตร และหญิงสะใภ้ของท่าน