๒. เสริสสกเปตวัตถุ เล่ม ๒๖

๒. เสรีสกเปตวัตถุ

[๑๒๒] ขอท่านทั้งหลายจงฟังคำเจรจาของเทวดา และพวกพ่อค้า ฯลฯ

(พึงดูในเรื่องที่ ๑๐ แห่งสุนิกขิตตวรรคที่ ๗ ในวิมานวัตถุ)

จบ เสริสสกเปตวัตถุที่ ๒

อรรถกถาเสรีสกเปตวัตถุที่ ๒

เรื่องเสรีสกเปรตนี้ มีคำเริ่มต้น สุโณถ ยกฺขสฺส วาณิชามญฺจ

ดังนี้. เพราะเหตุที่เรื่องนั้น ไม่พิเศษไปกว่าเรื่องเสรีสกวิมานฉะนั้น คำที่ควรจะกล่าวในอัตถุปปัตติเหตุ และในคาถานั้น พระ-อรรถกถาจารย์ ได้กล่าวไว้แล้วในอรรถกถาวิมานวัตถุ ชื่อปรมัตถทีปนี ฉะนั้น พึงทราบโดยนัยที่ได้กล่าวไว้แล้ว ในอรรถกถาวิมานวัตถุนั้น ฉะนี้แล.

จบ อรรถกถาเสรีสกเปตวัตถุที่ ๒

๓. นันทกเปตวัตถุ

ว่าด้วยขัดขวางการให้ทานไปเกิดเป็นเปรต

[๑๒๓] มีพระราชาพระองค์หนึ่ง ทรงพระนาม

ว่าปิงคละเป็นใหญ่ในสุรัฏฐประเทศ เสด็จไป

เฝ้าเจ้าพระโมริยะแล้ว กลับมาสู่สุรัฏฐประเทศ

เสด็จมาถึงที่มีเปือกตม ในเวลาเที่ยงซึ่งเป็น

เวลาร้อน ทอดพระเนตรเห็นทางอันรื่นรมย์ เป็น

ทางที่เปรตเนรมิตไว้ จึงตรัสบอกนายสารถีว่า

ทางนี้น่ารื่นรมย์ เป็นทางปลอดภัย มีความสวัสดี

ไม่มีอุปัทวันตราย ดูก่อนนายสารถี ท่านจงตรง

ไปทางนี้แหละ เมื่อเราไปโดยทางนี้ จักถึงเขต

เมืองสุรัฏฐะเร็วทีเดียว พระเจ้าสุรัฏฐ์ได้เสด็จไป

โดยทางนั้น พร้อมด้วยจตุรงคเสนา บุรุษคนหนึ่ง

สะดุ้งตกใจกลัว ได้กราบทูลพระเจ้าสุรัฏฐ์ว่า

พวกเราเดินทางผิด เป็นทางน่ากลัวขนพอง

สยองเกล้า เพราะทางปรากฏเฉพาะข้างหน้า แต่

ข้างหลังไม่ปรากฏ พวกเราเดินทางผิดเสียแล้ว

พวกเราเห็นจะเดินมาใกล้สำนักพวกอมนุษย์

กลิ่นอมนุษย์ฟุ้งไป ข้าพระองค์ได้ยินเสียงอัน

พิลึกน่าสะพึงกลัว พระเจ้าสุรัฏฐ์ทรงสะดุ้ง