๓. ผลทายกวิมาน เล่ม ๒๖

อุจฺจมิทํ มณิถูณํ วิมานํ

สมนฺตโต ทฺวาทส (๑) โยชนานิ.

กูฏาคารา สตฺตสตา อุฬารา

เวฬุริยตฺถมฺภา รุจกตฺถตา สุภา.

วิมานมีเสาทำด้วยแก้วมณีนี้สูงมาก วัดโดยรอบได้ ๑๒ โยชน์

เป็นปราสาท ๗๐๐ ยอด ดูโอฬาร มีเสาประดิษฐ์ด้วยแก้วไพฑูรย์

มีพื้นปูลาดด้วยแผ่นทองคำสวยงาม

ตตฺถจฺฉสิ ปิวสิ ขาทสิ จ

ทิพฺพา จ วีณา ปวทนฺติ วคฺคุํ (๑)

อฏฺฐฏฺฐกา สิกฺขิตา สาธุรูปา

ทิพฺพา จ กญฺญา ติทสจรา อุฬารา

นจฺจนฺติ คายนฺติ ปโมทยนฺติ.

ท่านสถิต ดื่ม กินอยู่ในวิมานนั้น

มีทวยเทพพากันบรรเลงพิณทิพย์ดังไพเราะ

และเทพกัญญา ๖๔,๐๐๐ นางมีรูปงาม

ท่องเที่ยวไปมาอย่างสำราญในภพดาวดึงส์ มีสมบัติมากมาย

เป็นผู้ชำนาญการฟ้อนรำขับร้อง พากันมาให้ความบันเทิงใจ

เทวิทฺธิปตฺโตสิ มหานุภาโว

มนุสฺสภูโต กิมกาสิ ปุญฺญํ

เกนาสิ เอวญฺชลิตานุภาโว

วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตีติ.

ท่านได้บรรลุเทวฤทธิ์ มีอานุภาพมาก

เมื่อท่านเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญอะไรไว้

เพราะบุญอะไรท่านจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

โส เทวปุตฺโต อตฺตมโน มคฺคลฺลาเนน ปุจฺฉิโต

ปญฺหํ ปุฎโฐ วิยากาสิ ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ.

เทพบุตรนั้นดีใจที่พระมหาโมคคัลลานเถระถาม

จึงตอบปัญหาผลกรรมไปตามที่พระเถระถามว่า

ผลทายี ผลํ วิปุลํ ลภติ

ททมุชุคเตสุ ปสนฺนมานโส

โส หิ โมทติ (๑) สคฺคปฺปตฺโต (๒) ติทิเว

อนุโภติ จ ปุญฺญผลํ วิปุลํ.

ผู้มีใจเลื่อมใสเมื่อจะถวายทานในหมู่ภิกษุผู้ปฏิบัติตรง

ได้ถวายผลไม้เป็นประจำ จึงได้รับผลบุญอันไพบูลย์

ผู้นั้นแหละไปสู่สวรรค์ชั้นไตรทศ และเสวยผลบุญอย่างไพบูลย์

ตเถวาหํ (๑) มหามุนิ อทาสึ จตุโร ผเล.

ท่านมหามุนี ข้าพเจ้าก็อย่างนั้นเหมือนกันได้ถวายมะม่วง ๔ ผล

ตสฺมา หิ ผลํ อลเมว ทาตุํ

นิจฺจํ มนุสฺเสน สุขตฺถิเกน

ทิพฺพานิ วา ปตฺถยตา สุขานิ

มนุสฺสโสภาคฺยตมิจฺฉตา (๑) วาติ.

เพราะเหตุนั้น มนุษย์ผู้ต้องการความสุข

ปรารถนาความสุขอันเป็นทิพย์

หรือปรารถนาความเป็นผู้มีส่วนดีงามในหมู่มนุษย์เป็นนิตย์

ควรถวายผลไม้แท้

เตน เมตาทิโส วณฺโณ ฯเปฯ

วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตีติ.

ผลทายกวิมานํ ตติยํ.

[๑๐๖๗-๑๐๖๘] เพราะบุญนั้นข้าพเจ้าจึงมีผิวพรรณงามเช่นนี้ ฯลฯ

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

ผลทายกวิมานที่ ๓ จบ