พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · นฬวรรค
๘. สุสัมมุฏฐสูตร เล่ม ๑๕
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๗–๑๘ (Royal Thai)8/10 in นฬวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต นฬวรรค สุสัมมุฏฐสูตร (Royal Thai Volume 15 · Mahachula Volume 15 · Mahamakut Volume 24 · Chaloem Phrakiat Volume 15)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 15, pp. 9–9
๘ สุสัมมุฏฐสูตร
ว่าด้วยผู้ลืมเลือนธรรม
{๑๗} [๘] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
เทวดาผู้ยืนอยู่ ณ ที่สมควรข้างหนึ่งนั้นแลได้กล่าวคาถานี้ในสำนักพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า
เหล่าบุคคลผู้ลืมเลือนธรรมทั้งหลายย่อมถูกชักนำไปในวาทะของคนเหล่าอื่นได้ บุคคลเหล่านั้นชื่อว่าหลับอยู่ยังไม่ตื่น เวลานี้เป็นเวลาอันสมควรที่คนเหล่านั้นจะตื่นได้แล้วพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า
{๑๘} เหล่าบุคคลผู้ไม่ลืมเลือนธรรมทั้งหลายย่อมไม่ถูกชักนำไปในวาทะของคนเหล่าอื่น บุคคลผู้รู้ดีทั้งหลายรู้ทั้วถึงโดยชอบแล้ว ย่อมประพฤติสมํ่าเสมอในหมู่สัตว์ผู้ประพฤติไม่สมํ่าเสมอ
๙. มานกามสูตร
ว่าด้วยการข้ามฝั่งแห่งเตมิกวัฏ
{๑๙} [๙] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
เทวดาผู้ยืนอยู่ ณ ที่สมควรข้างหนึ่งนั้นแลได้กล่าวคาถานี้ในสำนักพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า
ในโลกนี้ การฝึกฝนตนเองย่อมไม่มีแก่บุคคลผู้เย่อหยิ่งถือตัว ความรู้ย่อมไม่มีแก่บุคคลผู้มีจิตใจไม่มั่นคง
End of ๘. สุสัมมุฏฐสูตร