พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · นฬวรรค
๘. สุสัมมุฏฐสูตร เล่ม ๑๕
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๗–๑๘ (Royal Thai)8/10 in นฬวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
๘. สุสมฺมุฏฺฐสุตฺต
๘. สุสัมมุฏฐสูตร
ว่าด้วยผู้ลืมเลือนธรรม
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต นฬวรรค สุสัมมุฏฐสูตร (Royal Thai Volume 15 · Mahachula Volume 15 · Mahamakut Volume 24 · Chaloem Phrakiat Volume 15)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 15, pp. 4–4 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 15, pp. 8–8
สาวตฺถินิทานํ. เอกมนฺตํ ฐิตา โข สา เทวตา ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ อภาสิ
“เยสํ ธมฺมา สุสมฺมุฏฺฐา ปรวาเทสุ นียเร
สุตฺตา เต นปฺปพุชฺฌนฺติ กาโล เตสํ ปพุชฺฌิตุนฺ”ติ.
เยสํ ธมฺมา อสมฺมุฏฺฐา ปรวาเทสุ น นียเร
เต สมฺพุทฺธา สมฺมทญฺญา จรนฺติ วิสเม สมนฺติ.
เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี
เทวดานั้นยืนอยู่ ณ ที่สมควรแล้ว ได้กล่าวคาถานี้ในสำนักของพระผู้มีพระภาคว่าบุคคลผู้ลืมเลือนธรรม
ย่อมถูกชักนำไปในวาทะของคนเหล่าอื่น
บุคคลเหล่านั้นหลับอยู่ยังไม่ตื่น
บัดนี้เป็นกาลที่บุคคลเหล่านั้นควรจะตื่น
พระผู้มีพระภาคตรัสว่า
บุคคลผู้ไม่ลืมเลือนธรรม
ย่อมไม่ถูกชักนำไปในวาทะของคนเหล่าอื่น
บุคคลเหล่านั้นผู้รู้ดี รู้ชอบ
ย่อมดำเนินไปอย่างสม่ำเสมอในที่ที่ไม่สม่ำเสมอ
สุสัมมุฏฐสูตรที่ ๘ จบ
End of ๘. สุสัมมุฏฐสูตร