พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย เทวตาสังยุต · ฆัตวาวรรค
๙. ปาเถยยสูตร เล่ม ๑๕
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๑๕–๒๑๖ (Royal Thai)9/11 in ฆัตวาวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวตาสังยุต ฆัตวาวรรค ปาเถยยสูตร (Royal Thai Volume 15 · Mahachula Volume 15 · Mahamakut Volume 24 · Chaloem Phrakiat Volume 15)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 15, pp. 81–81
{๒๑๔} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า
คนเราไม่ควรให้ตน ไม่ควรสละตน ควรปล่อยแต่วาจาที่ดีงาม แต่ไม่ควรปล่อยวาจาที่ชั่ว
๙. ปาเถยยสูตร
ว่าด้วยเทวดาถามปัญหา ๕ ข้อ
{๒๑๕} [๗๙] เทวดาทูลถามว่า
อะไรหนอรวบรวมไว้ซึ่งเสบียง อะไรหนอเป็นที่นอนเนื่องแห่งโภคทรัพย์ทั้งหลาย อะไรหนอฉุดคร่านรชนไป อะไรหนอละได้ยากในโลก สัตว์เป็นอันมากติดอยู่ในอะไร เหมือนนกติดบ่วง{๒๑๖} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า
ศรัทธาย่อมรวบรวมไว้ซึ่งเสบียง สิริคือมิ่งขวัญเป็นที่นอนเนื่องแห่งโภคทรัพย์ทั้งหลาย ความอยากย่อมฉุดคร่านรชนไป ความอยากละได้ยากในโลก สัตว์เป็นอันมากติดอยู่ในความอยากเหมือนนกติดบ่วงฉะนั้น
๑๐. ปัชโชตสูตร
ว่าด้วยเทวดาถามปัญหา ๖ ข้อ
{๒๑๗} [๘๐] เทวดาทูลถามว่า
อะไรหนอเป็นแสงสว่างในโลก อะไรหนอเป็นธรรมเครื่องตื่นอยู่ในโลก อะไรหนอเป็นสหายในการทำงานของผู้เป็นอยู่ด้วยการงาน อะไรหนอเป็นเครื่องสืบต่อชีวิต
End of ๙. ปาเถยยสูตร