๕. นันทุตตราเถรีคาถา เล่ม ๒๖

๕. นันทุตตราเถรีคาถา

สุภาษิตชี้โทษการถือผิด

(พระนันทุตตราเถรีครั้นบรรลุอรหัตแล้วพิจารณาดูข้อปฏิบัติของตน ได้ภาษิตอุทานคาถา ๕ คาถาเหล่านี้ ความว่า){๔๔๓}[๘๗] เมื่อก่อนเราบูชาไฟ ไหว้พระจันทร์ พระอาทิตย์ และ เทวดา ไปท่าน้ำแล้วลงดำน้ำ

[๘๘] เราสมาทานวัตรมากอย่าง โกนศีรษะครึ่งหนึ่ง นอนบนแผ่นดิน ไม่กินข้าวในกลางคืน

[๘๙] แต่ยินดีในการประดับตกแต่ง บำรุงร่างกายนี้ด้วยการอาบน้ำและนวดฟั้นขัดสี เป็นผู้ถูกกามราคะครอบงำแล้ว

[๙๐] ต่อมาเราได้ศรัทธาในพระศาสดา ออกจากเรือนมาบวชเป็นบรรพชิต เราพิจารณาเห็นกายตามความเป็นจริงแล้วจึงถอนกามราคะเสียได้[๙๑] เราตัดภพ ความอยาก และความปรารถนาทั้งปวงได้แล้ว ไม่เกาะเกี่ยวด้วยโยคกิเลสทุกอย่าง บรรลุถึงความสงบใจแล้ว

๖. มิตตากาลีเถรีคาถา

สุภาษิตชี้โทษการติดลาภสักการะ

(พระมิตตากาลีเถรีครั้นบรรลุอรหัตแล้วพิจารณาดูข้อปฏิบัติของตน ได้ภาษิตอุทานคาถา ๕ คาถาเหล่านี้ ความว่า)

{๔๔๔}[๙๒] เราออกจากเรือนมาบวชเป็นบรรพชิตด้วยศรัทธา แต่ เป็นผู้ขวนขวายในลาภสักการะ จึงได้ท่องเที่ยวด้วยการมุ่งลาภเป็นเหตุ[๙๓] เราทิ้งประโยชน์อันยอดเยี่ยมเสีย มาถือเอาประโยชน์อันเลว ตกอยู่ในอำนาจของกิเลส ไม่รู้ถึงประโยชน์ของความเป็นสมณะ[๙๔] เมื่อเรานั่งในที่อยู่ได้เกิดความสังเวชว่า‘เราเป็นผู้เดินทางผิดเสียแล้ว จึงตกอยู่ในอำนาจของตัณหา

[๙๕] ชีวิตของเราสั้นนัก ชราและพยาธิย่ำยีอยู่เป็นนิจ กายนี้ย่อมแตกสลายไปเสียก่อน จึงมิใช่เวลาที่เราจะ ประมาท’

[๙๖] เมื่อเราพิจารณาเห็นความเกิดขึ้นและความเสื่อมไปของขันธ์ทั้งหลายตามความเป็นจริงอยู่ ก็มีจิตหลุดพ้นจากภพ ๓ ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเสร็จแล้ว