พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา · ทุกนิบาต
๖. เมตติกาเถรีคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๔๒๕ (Royal Thai)6/10 in ทุกนิบาต4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา ทุกนิบาต เมตติกาเถรีคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 54 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 26, pp. 619–619
๖. เมตติกาเถรีคาถา
สุภาษิตแสดงถึงพลังจิต
(พระเมตติกาเถรีครั้นบรรลุอรหัตแล้วได้ภาษิตคาถา ๒ คาถา เหล่านี้ว่า)
{๔๒๕}[๒๙] เราเป็นผู้ได้รับความทุกข์ มีกำลังน้อย ผ่านวัยสาวไปแล้ว ถือไม้เท้าไปในที่ไหน ๆ ก็จริง ถึงอย่างนั้น เรายังขึ้นภูเขาได้[๓๐] วางผ้าสังฆาฏิและคว่ำบาตรแล้วนั่งบนภูเขา ทีนั้นจิต ของเราหลุดพ้นแล้ว เราได้บรรลุวิชชา ๓ แล้ว ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเสร็จแล้ว
๗. มิตตาเถรีคาถา
สุภาษิตประกาศไม่ปรารถนาเทพนิกาย
(พระมิตตาเถรีครั้นบรรลุอรหัตแล้วได้ภาษิตคาถา ๒ คาถาเหล่านี้ว่า)
{๔๒๖}[๓๑] เราปรารถนาเทพนิกายชั้นจาตุมหาราช จึงเข้าจำอุโบสถศีลอันประกอบด้วยองค์ ๘ ประการ ตลอดวัน ๑๔ ค่ำ ๑๕ ค่ำ ๘ ค่ำแห่งปักษ์ และตลอดปาฏิหาริยปักษ์[๓๒] ทุกวันนี้เรามีอาหารมื้อเดียว มีศีรษะโล้น ห่มผ้าสังฆาฏิ เรากำจัดความกระวนกระวายในหฤทัยเสียได้แล้ว ไม่ปรารถนาเทพนิกายอีก
End of ๖. เมตติกาเถรีคาถา