๙. อภยเถรีคาถา เล่ม ๒๖

๙ อภเย ภิทุโร กาโย ยตฺถ สตฺตา ปุถุชฺชนา

นิกฺขิปิสฺสามิมํ เทหํ สมฺปชานา ปฏีสตา ๓ ฯ

พหูหิ ทุกฺขธมฺเมหิ อปฺปมาทรตาย เม

ตณฺหกฺขโย อนุปฺปตฺโต กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ

อภยตฺเถรี ฯ

๑ ม. จาตุทฺทสึ ปญฺจทสึ ฯ ๒ โป. ม. อโธ เว ฯ ๓ ม. ยุ. สตีมตี ฯ

ดูกรพระอภยเถรี ปุถุชนทั้งหลายเป็นผู้ข้องอยู่ในกายใด กายนั้นเป็นของไม่เที่ยง เพราะมีอันแตกไปเป็นสภาพ เรามีสติรู้สึกตัวอยู่ว่า เราอันทุกข์มากมายถูกต้องแล้ว จักละทิ้งร่างกายนี้ไว้ เราผู้ยินดีแล้วในความไม่ประมาท บรรลุความสิ้นตัณหาแล้ว ได้ทำคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเสร็จแล้ว.