๕. จิตตาเถรีคาถา เล่ม ๒๖

๕ กิญฺจาปิ โขมฺหิ กิสิกา คิลานา พาฬฺหทุพฺพลา

ทณฺฑโมลุพฺภ คจฺฉามิ ปพฺพตํ อภิรูหิย ฯ

สงฺฆาฏึ นิกฺขิปิตฺวาน ปตฺตกญฺจ นิกุชฺชิย

เสเล ขมฺเภสึ อตฺตานํ ตโมกฺขนฺธํ ปทาลิย ฯ

จิตฺตา ฯ

เราเป็นผู้มีร่างกายผอม ทุพพลภาพหนักเพราะความไข้ ถือไม้เท้าไปในที่ไหนๆ ก็จริง ถึงอย่างนั้น เรายังขึ้นภูเขาได้ วางผ้าสังฆาฏิ และคว่ำบาตร แล้วนั่งบนภูเขา ทำลายกองแห่งความมืด ข่มตนไว้.