๕. จิตตาเถรีคาถา เล่ม ๒๖

๔. อัฑฒกาสีเถรีคาถา

สุภาษิตแสดงการปฎิบัติตามคำสอน

(พระอัฑฒกาสีเถรีครั้นบรรลุอรหัตแล้ว ได้ภาษิตคาถา ๒ คาถา เหล่านี้ว่า)

{๔๒๓}[๒๕] ภาษีแคว้นกาสีมีประมาณเท่าใด ส่วย(ค่าตัว)ของเราก็มีประมาณเท่านั้น ชาวนิคมตั้งราคานั้นไว้เป็นเกณฑ์แล้ว กำหนดค่าตัวเรากึ่งหนึ่งจากภาษีนั้น(เราจึงมีนามว่า อัฑฒกาสี)[๒๖] ภายหลังเราเบื่อหน่ายในรูป เมื่อเบื่อหน่าย จึงคลายกำหนัดได้ ไม่แล่นไปสู่ชาติสงสารบ่อย ๆ ต่อไป เราทำให้แจ้งวิชชา ๓ แล้ว ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเสร็จแล้ว

๕. จิตตาเถรีคาถา

สุภาษิตแสดงถึงพลังจิต

(พระจิตตาเถรีครั้นบรรลุอรหัตแล้วได้ภาษิตคาถา ๒ คาถาเหล่านี้ว่า)

{๔๒๔}[๒๗] เราเป็นผู้มีร่างกายผอม ทุพพลภาพหนักเพราะความเจ็บไข้ ถือไม้เท้าไปในที่ไหน ๆ ก็จริง ถึงอย่างนั้น เรายังขึ้นภูเขาได้

[๒๘] วางผ้าสังฆาฏิและคว่ำบาตรแล้วนั่งบนภูเขา ทำลายกองแห่งความมืด ข่มตนไว้

๖. เมตติกาเถรีคาถา

สุภาษิตแสดงถึงพลังจิต

(พระเมตติกาเถรีครั้นบรรลุอรหัตแล้วได้ภาษิตคาถา ๒ คาถา เหล่านี้ว่า)

{๔๒๕}[๒๙] เราเป็นผู้ได้รับความทุกข์ มีกำลังน้อย ผ่านวัยสาวไปแล้ว ถือไม้เท้าไปในที่ไหน ๆ ก็จริง ถึงอย่างนั้น เรายังขึ้นภูเขาได้[๓๐] วางผ้าสังฆาฏิและคว่ำบาตรแล้วนั่งบนภูเขา ทีนั้นจิต ของเราหลุดพ้นแล้ว เราได้บรรลุวิชชา ๓ แล้ว ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเสร็จแล้ว

๗. มิตตาเถรีคาถา

สุภาษิตประกาศไม่ปรารถนาเทพนิกาย

(พระมิตตาเถรีครั้นบรรลุอรหัตแล้วได้ภาษิตคาถา ๒ คาถาเหล่านี้ว่า)

{๔๒๖}[๓๑] เราปรารถนาเทพนิกายชั้นจาตุมหาราช จึงเข้าจำอุโบสถศีลอันประกอบด้วยองค์ ๘ ประการ ตลอดวัน ๑๔ ค่ำ ๑๕ ค่ำ ๘ ค่ำแห่งปักษ์ และตลอดปาฏิหาริยปักษ์[๓๒] ทุกวันนี้เรามีอาหารมื้อเดียว มีศีรษะโล้น ห่มผ้าสังฆาฏิ เรากำจัดความกระวนกระวายในหฤทัยเสียได้แล้ว ไม่ปรารถนาเทพนิกายอีก