arnon.worldSign in

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา · อัฏฐกนิบาต

๒. สิริมิตตเถรคาถา เล่ม ๒๖

Text layerBuddha’s wordsItems ๓๖๗ (Royal Thai)2/3 in อัฏฐกนิบาต4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability

______

๒. สิริมิตฺตตฺเถรคาถา

๒. สิริมิตตเถรคาถา

ภาษิตของพระสิริมิตตเถระ

(พระสิริมิตตเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา อัฏฐกนิบาต สิริมิตตเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 52 · Chaloem Phrakiat Volume 26)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 343–343 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 425–426

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อกฺโกธโน อนุปนาหี อมาโย ริตฺตเปสุโณ

ส เว ตาทิสโก ภิกฺขุ เอวํ เปจฺจ น โสจติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุใดไม่มักโกรธ ไม่ผูกโกรธ

ไม่มีมายา ไม่ส่อเสียด

ภิกษุนั้นผู้คงที่ละไปแล้ว

ย่อมไม่เศร้าโศกด้วยข้อปฏิบัติตามที่กล่าวมานี้

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อกฺโกธโน อนุปนาหี อมาโย ริตฺตเปสุโณ

คุตฺตทฺวาโร สทา ภิกฺขุ เอวํ เปจฺจ น โสจติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุใดไม่มักโกรธ ไม่ผูกโกรธ ไม่มีมายา ไม่ส่อเสียด

ภิกษุนั้นคุ้มครองทวารไว้ได้ทุกเมื่อ ละไปแล้ว

ย่อมไม่เศร้าโศกด้วยข้อปฏิบัติตามที่กล่าวมานี้

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อกฺโกธโน อนุปนาหี อมาโย ริตฺตเปสุโณ

กลฺยาณสีโล โย (๑) ภิกฺขุ เอวํ เปจฺจ น โสจติ.

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1ฉ.ม. โส
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุใดไม่มักโกรธ ไม่ผูกโกรธ

ไม่มีมายา ไม่ส่อเสียด

มีศีลงาม ภิกษุนั้นละไปแล้ว

ย่อมไม่เศร้าโศกด้วยข้อปฏิบัติตามที่กล่าวมานี้

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อกฺโกธโน อนุปนาหี อมาโย ริตฺตเปสุโณ

กลฺยาณมิตฺโต โย๒ ภิกฺขุ เอวํ เปจฺจ น โสจติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุใดไม่มักโกรธ ไม่ผูกโกรธ

ไม่มีมายา ไม่ส่อเสียด

เป็นกัลยาณมิตร ภิกษุนั้นละไปแล้ว

ย่อมไม่เศร้าโศกด้วยข้อปฏิบัติตามที่กล่าวมานี้

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อกฺโกธโน อนุปนาหี อมาโย ริตฺตเปสุโณ

กลฺยาณปญฺโญ โย๒ ภิกฺขุ เอวํ เปจฺจ น โสจติ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ภิกษุใดไม่มักโกรธ ไม่ผูกโกรธ

ไม่มีมายา ไม่ส่อเสียด

มีปัญญาดี ภิกษุนั้นละไปแล้ว

ย่อมไม่เศร้าโศกในโลกหน้าด้วยข้อปฏิบัติตามที่กล่าวมานี้

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ยสฺส สทฺธา ตถาคเต อจลา สุปติฏฺฐิตา

สีลญฺจ ยสฺส กลฺยาณํ อริยกนฺตํ ปสํสิตํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ผู้ใดมีศรัทธาในพระตถาคตตั้งมั่น ไม่หวั่นไหว

มีศีล และมีกัลยาณธรรม

ที่พระอริยเจ้าปรารถนาและสรรเสริญ

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สํเฆ ปสาโท ยสฺสตฺถิ อุชุภูตญฺจ ทสฺสนํ

อทลิทฺโทติ ตํ อาหุ อโมฆนฺตสฺส ชีวิตํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ผู้ใดมีความเลื่อมใสในพระสงฆ์

ทั้งมีความเห็นตรง

พระอริยเจ้าทั้งหลายมีพระพุทธเจ้าเป็นต้น

ได้เรียกผู้นั้นว่า เป็นผู้ไม่ขัดสน

ชีวิตของเขาก็ไม่ไร้ประโยชน์

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ตสฺมา สทฺธญฺจ สีลญฺจ ปสาทํ ธมฺมทสฺสนํ

อนุยุญฺเชถ เมธาวี สรํ พุทฺธาน สาสนนฺติ.

สิริมิตฺโต เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เพราะฉะนั้น ผู้มีปัญญา

เมื่อระลึกถึงคำสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย

จึงควรประกอบศรัทธา ศีล ความเลื่อมใส

และความเห็นธรรมไว้เนือง ๆ

End of ๒. สิริมิตตเถรคาถา