พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · เอกาทสกนิบาต
๔. อุทยชาดก เล่ม ๒๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๕๒๖–๑๕๔๑ (Royal Thai)4/9 in เอกาทสกนิบาต4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
๔ อุทยชาตกํ
๔. อุทยชาดก
ว่าด้วยบารมี ๑๐ ทัศ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกาทสกนิบาต อุทยชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 60 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
เอกา นิสินฺนา สุจิ สญฺญตูรุ ๑
ปาสาทมารุยฺห อนินฺทิตงฺคี
ยาจามิ ตํ กินฺนรเนตฺตจกฺขุ
อิเมกรตฺตึ อุภโย วเสม ฯ
ดูกรพระนาง ผู้มีพระวรกายงามหาที่ติมิได้ มีช่วงพระเพลากลมกล่อมทรงวัตถาภรณ์อันสะอาด เสด็จขึ้นสู่ปราสาทประทับนั่งอยู่พระองค์เดียวดูกรพระนางผู้มีพระเนตรงามดังเนตรนางกินนร หม่อมฉันขอวิงวอนพระนาง เราทั้งสองควรอยู่ร่วมกันตลอดคืนหนึ่งนี้.
โอกิณฺณนฺตรปริกฺขํ ทฬฺหมฏฺฏาลโกฏฺฐกํ
รกฺขิตํ ขคฺคหตฺเถหิ ทุปฺปเวสมิทํ ปุรํ ฯ
ทหรสฺส ยุวิโน จาปิ อาคโม จ น วิชฺชติ
อถ เกน นุ วณฺเณน สงฺคมํ อิจฺฉเส มยา ฯ
นครนี้มีคูรายรอบ มีป้อมแลซุ้มประตูมั่นคง มีหมู่ทหารถือกระบี่รักษายากที่ใครๆ จะเข้าได้. ทหารของนักรบหนุ่มก็ไม่มีมาเลย เมื่อเป็นเช่นนี้ท่านปรารถนามาพบข้าพเจ้าด้วยเหตุอะไรหนอ.
ยกฺโขหมสฺมิ กลฺยาณิ อาคโตสฺมิ ตวนฺติเก ๒
ตฺวํ มํ นนฺทสฺสุ ๓ ภทฺทนฺเต ปุณฺณกํสํ ททามิ เต ฯ
ดูกรพระนางผู้เลอโฉม หม่อมฉันเป็นเทพบุตรมาในตำหนักของพระนางดูกรพระนางผู้เจริญ เชิญพระนางชื่นชมกับหม่อมฉันเถิด หม่อมฉันจะถวายถาดทอง อันเต็มด้วยเหรียญทองแก่นาง.
เทวํ เว ยกฺขํ อถวา มนุสฺสํ
น ปตฺถเย อุทยมติจฺจ อญฺญํ
คจฺเฉว ตฺวํ ยกฺข มหานุภาว
มา จสฺสุ คนฺตฺวา ปุนราวชิตฺถ ฯ
นอกจากเจ้าชายอุทัยแล้ว ข้าพเจ้าไม่พึงปรารถนาเทวดา ยักษ์ หรือมนุษย์ผู้อื่นเลย ดูกรเทพบุตรผู้มีอานุภาพมาก ท่านจงไปเสียเถิด อย่ากลับมาอีกเลย.
ยา สา รตี อุตฺตมา กามโภคินํ
ยํเหตุ สตฺตา วิสมํ จรนฺติ
มา ตํ รตึ ชียิ ตุวํ สุจิมฺหิ เต
ททามิ เต รูปิยกํสปูรํ ฯ
๑ ม. สญฺญตูรู ฯ ๒ สี. ยุ. ตวนฺติกํ ฯ ๓ ม. นนฺทย ฯ
ความยินดีอันใดเป็นที่สุดของผู้บริโภคกาม สัตว์ทั้งหลายประพฤติไม่สมควร เพราะเหตุแห่งความยินดีอันใด พระนางอย่าพลาดความยินดีในทางอันสะอาดของพระนางนั้นเลย หม่อมฉันขอถวายถาดเงิน อันเต็มด้วยเหรียญเงินแก่พระนาง.
นารึ นโร นิชฺฌปยํ ธเนน
อุกฺกํสตี ยตฺถ กโรติ ฉนฺนํ ๑
วิปจฺจนีโก ตว เทวธมฺโม
ปจฺจกฺขโต โถกตเรน เอสิ ฯ
ธรรมดาชายหมายจะให้หญิงเอออวยด้วยทรัพย์ ย่อมประมูลราคาขึ้นจนให้พอใจ ของท่านตรงกันข้าม ท่านประมูลราคาโดยลดลงดังที่เห็นประจักษ์อยู่.
อายุ จ วณฺโณ จ ๒ มนุสฺสโลเก
นิหิยฺยติ มนุชานํ สุคตฺเต
เตเนว วณฺเณน ธนํปิ ตุยฺหํ
นิหิยฺยติ ชิณฺณตราสิ อชฺช ฯ
เอวํ เม เปกฺขมานสฺส ราชปุตฺติ ยสสฺสินิ
หายเต วต เต ๓ วณฺโณ อโหรตฺตานมจฺจเย
อิมินาว ตฺวํ วยสา ราชปุตฺติ สุเมธเส
พฺรหฺมจริยํ จเรยฺยาสิ ภิยฺโย วณฺณวตี สิยา ฯ
ดูกรพระนางผู้มีพระวรกายงาม อายุและวรรณะของหมู่มนุษย์ในมนุษยโลกย่อมเสื่อมลง ด้วยเหตุนั้นแล แม้ทรัพย์สำหรับพระนางก็จำต้องลดลง เพราะวันนี้พระนางชราลงกว่าวันก่อน. ดูกรพระราชบุตรีผู้มีพระยศ เมื่อหม่อมฉันกำลังเพ่งมองอยู่อย่างนี้ พระฉวีวรรณของพระนางย่อมเสื่อมไป เพราะวันคืนล่วงไปๆ ดูกรพระราชบุตรีผู้มีปรีชา เพราะเหตุนั้น พระนางพึงประพฤติพรหมจรรย์เสียวันนี้ทีเดียว จะได้มีพระฉวีวรรณงดงามยิ่งขึ้นอีก.
เทวา น ชีรนฺติ ยถา มนุสฺสา
คตฺเตสุ เตสํ วลิโย น โหนฺติ
ปุจฺฉามิ ตํ ยกฺข มหานุภาวํ ๔
กถนฺนุ เทวาน ๕ สรีรเทโห ฯ
เทวดาทั้งหลายไม่แก่เหมือนมนุษย์หรือ เส้นเอ็นในร่างกายของเทวดาเหล่านั้นไม่มีหรือ ดูกรเทพบุตร ข้าพเจ้าขอถามท่านผู้มีอานุภาพมากร่างกายของเทวดาเป็นอย่างไร?
เทวา น ชีรนฺติ ยถา มนุสฺสา
คตฺเตสุ เตสํ วลิโย น โหนฺติ
สุเว สุเว ภิยฺยตโรว เตสํ
ทิพฺโพ จ วณฺโณ วิปุลา จ โภคา ฯ
๑ สี. ม. ฉนฺทํ ฯ ๒ สี. ยุ. อายุํ จ วณฺณํ จ ฯ ๓ ม. หายเตว ตว... ฯ
๔ ม. มหานุภาว ฯ ๕ ยุ. กถํ น เทวานํ ฯ
เทวดาทั้งหลายไม่แก่เหมือนมนุษย์ เส้นเอ็นในร่างกายของเทวดาเหล่านั้นไม่มี ฉวีวรรณอันเป็นทิพย์ของเทวดาเหล่านั้น ผุดผ่องยิ่งขึ้นทุกๆวัน และโภคสมบัติก็ไพบูลย์ขึ้น.
กึสูธ ภีตา ชนตา อเนกา
มคฺโค จ เนกายตนปฺปวุตฺโต
ปุจฺฉามิ ตํ ยกฺข มหานุภาว
กตฺถ ฐิโต ปรโลกํ น ภาเย ฯ
หมู่ชนเป็นอันมากในโลกนี้ กลัวอะไรเล่าจึงไม่ไปเทวโลกกัน ก็หนทางไปเทวโลกบัณฑิตทั้งหลายกล่าวไว้หลายด้าน ดูกรเทพบุตรผู้มีอานุภาพมาก ข้าพเจ้าขอถามท่านว่า บุคคลตั้งอยู่ในหนทางไหน จึงจะไม่กลัวปรโลก?
วาจํ มนญฺจ ปณิธาย สมฺมา
กาเยน ปาปานิ อกุพฺพมาโน
พหุนฺนปานํ ฆรมาวสนฺโต
สทฺโธ มุทู สํวิภาคี วทญฺญู
สงฺคาหโก สขิโล สณฺหวาโจ
เอตฺถ ฐิโต ปรโลกํ น ภาเย ฯ
บุคคลผู้ตั้งวาจา และใจไว้โดยชอบ ไม่กระทำบาปด้วยกาย อยู่ครองเรือนอันมีข้าวและน้ำมาก เป็นผู้มีศรัทธา อ่อนโยน จำแนกแจกทาน รู้ความประสงค์ ชอบสงเคราะห์ มีถ้อยคำกลมกล่อม อ่อนหวาน ผู้ตั้งอยู่ในคุณธรรมดังกล่าวมานี้ ไม่พึงกลัวปรโลก.
อนุสาสสิ มํ ยกฺข ยถา มาตา ยถา ปิตา
อุฬารวณฺณ ปุจฺฉามิ โก นุ ตฺวมสิ สุพฺรหา ฯ
ข้าแต่เทพบุตร ท่านพร่ำสอนข้าพเจ้าเหมือนมารดาบิดา ข้าแต่ท่านผู้มีผิวพรรณงามยิ่ง ข้าพเจ้าขอถาม ท่านเป็นใครหนอ มีร่างกายสง่างาม?
อุทโยหมสฺมิ กลฺยาณิ สงฺกรตฺถายิธาคโต ๑
อามนฺต โข ตํ คจฺฉามิ มุตฺโตสฺมิ ตว สงฺกรา ฯ
ดูกรพระนางผู้เลอโฉม ข้าพเจ้าเป็นพระเจ้าอุทัย มาในที่นี้เพื่อต้องการจะเปลื้องข้อผูกพัน ข้าพเจ้าบอกพระนางแล้ว จะขอลาไป ข้าพเจ้าพ้นจากข้อผูกพันของพระนางแล้ว.
สเจ โข ตฺวํ อุทโยสิ สงฺกรตฺถายิธาคโต ๑
อนุสาส มํ ราชปุตฺต ยถาสฺส ปุน สงฺคโม ฯ
ข้าแต่พระลูกเจ้า ถ้าพระองค์เป็นพระเจ้าอุทัยเสด็จมา ณ ที่นี้เพื่อต้องการจะเปลื้องข้อผูกพันไซร้ ข้าแต่พระราชบุตร ขอเชิญพระองค์จงโปรดพร่ำสอนหม่อมฉัน ด้วยวิธีที่เราทั้งสองจะได้พบกันอีกใหม่เถิด เพค๊ะ.
อติปตติ ๒ วโย ขโณ ตเถว
ฐานํ นตฺถิ ธุวํ จวนฺติ สตฺตา
ปริชียติ อธุวํ สรีรํ
อุทเย มา ปมาท จรสฺสุ ธมฺมํ ฯ
กสิณา ปฐวี ธนสฺส ปูรา
เอกสฺเสว สิยา อนญฺญเธยฺยา
ตํ วาปิ ชหาติ ๑ อวีตราโค
อุทเย มา ปมาท จรสฺสุ ธมฺมํ ฯ
มาตา ปิตา จ ภาตโร จ ภคินี
ภริยา สามิโก สธเนน โหติ ๒
เต วาปิ ชหนฺติ อญฺญมญฺญํ
อุทเย มา ปมาท จรสฺสุ ธมฺมํ ฯ
กาโย ปรโภชนนฺติ วิทิตฺวา ๓
สํสาเร สุคตี จ ทุคฺคตี จ ๔
อิตฺตรวาโสติ ชานิตฺวา ๕
อุทเย มา ปมาท จรสฺสุ ธมฺมํ ฯ
๑ ม. สงฺกรตฺตา อิธาคโต ฯ สี. ยุ. สงฺกรตฺถา อิธาคโต ฯ ๒ สี. ยุ. อธิปตตี ฯ
วัยล่วงไปเร็วยิ่งนัก ขณะก็เช่นนั้นเหมือนกัน ความตั้งอยู่ยั่งยืนไม่มีสัตว์ทั้งหลายย่อมจุติไปแน่แท้ สรีระไม่ยั่งยืน ย่อมเสื่อมถอย ดูกรพระนางอุทัย เธออย่าประมาท จงประพฤติธรรม. พื้นแผ่นดินทั้งสิ้นเต็มไปด้วยทรัพย์ ถ้าพึงเป็นของๆ พระราชาพระองค์เดียว ไม่มีผู้อื่นครอบครอง ถึงกระนั้น ผู้ที่ยังไม่ปราศจากความกำหนัดก็ต้องทิ้งสมบัตินั้นไป ดูกรพระนางอุทัย เธออย่าประมาท จงประพฤติธรรม. มารดาบิดา พี่ชายน้องชาย พี่สาวน้องสาว ภรรยาและสามี พร้อมทั้งทรัพย์แม้เขาเหล่านั้นต่างก็จะละทิ้งกันไป ดูกรพระนางอุทัย เธออย่าประมาทจงประพฤติธรรม. ดูกรพระนางอุทัยเธอพึงทราบว่า ร่างกายเป็นอาหารของสัตว์อื่นๆ พึงทราบว่าสุคติและทุคติในสงสารเป็นที่พักชั่วคราวเธออย่าประมาท จงประพฤติธรรม.
สาธุ ภาสติ ๖ ยํ ยกฺโข อปฺปํ มจฺจาน ชีวิตํ
กสิรญฺจ ปริตฺตญฺจ ตญฺจ ทุกฺเขน สํยุตํ
สาหํ เอกา ปพฺพชิสฺสามิ หิตฺวา กาสึ สุรุนฺธนนฺติ ฯ
อุทยชาตกํ จตุตฺถํ ฯ
___________
๑ ม. ตํ จาปิ ชหติ ฯ ๒ ม. ภริยา ยาปิ ธเนน โหติ กีตา ฯ ๓ ม. ญตฺวา ฯ
๔ ม. ... สุคติญฺจ ทุคฺคติญฺจ ฯ ๕ ม. ชานิยาน ฯ ๖ สี. ยุ. ภาสตยํ ฯ
เทพบุตรพูดดีจริง ชีวิตของสัตว์ทั้งหลายน้อย ทั้งลำเค็ญ ทั้งนิดหน่อยทั้งประกอบไปด้วยทุกข์ หม่อมฉันจักสละสุรุธนนครแคว้นกาสีออกบวชอยู่ลำพังผู้เดียว.
จบ อุทยชาดกที่ ๔.
End of ๔. อุทยชาดก