พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย จตุกกนิบาต · ปุจิมันทวรรค
๒. กัสสปมันทิยชาดก เล่ม ๒๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๕๔๖–๕๔๙ (Royal Thai)2/10 in ปุจิมันทวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก จตุกกนิบาต ปุจิมันทวรรค กัสสปมันทิยชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 58 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 27, pp. 180–180
๒. กัสสปมันทิยชาดก (๓๑๒)
ว่าด้วยลักษณะของผู้ใหญที่เป็นธีรชน
(พระฤๅษีโพธิสัตว์สอนบิดาที่ทะเลาะกับบุตรที่ยังเป็นเด็กว่า)
{๕๔๖} [๕๔๖] พ่อกัสสปะ เด็กหนุ่มจะแช่งด่าบ้าง ตบตีบ้างด้วยความเป็น เด็กหนุ่มผู้ใหญ่ที่เป็นธีรชนย่อมอดทนความผิดนั้นได้ทั้งหมด บัณฑิตย่อมอดกลั้นความผิดนั้นได้{๕๔๗} [๕๔๗] ถ้าแม้เหล่าสัตบุรุษถกเถียงกันก็จะกลับประสานกันได้สนิท โดยเร็ว ส่วนพวกคนพาลย่อมแตกกันไปเลยเหมือนภาชนะดิน แตก พวกเขาย่อมไม่ได้ความสงบเวรกันได้เลย{๕๔๘} [๕๔๘] ผู้ที่รู้โทษที่ตนล่วงเกินไป และผู้ที่ยอมรับการขอโทษของผู้อื่น คนทั้งสองนั้นย่อมพร้อมเพรียงกันยิ่งขึ้น ความสนิทสนมของ พวกเขาย่อมไม่เสื่อมคลาย{๕๔๙} [๕๔๙] ผู้ใดสามารถเชื่อมประสานคนอื่นที่ล่วงเกินกันให้สนิทสนมได้ ผู้นั้นแลชื่อว่าเป็นผู้ประเสริฐยิ่งเป็นผู้นำภาระไป เป็นผู้ ทรงธุระไว้
๓. ขันติวาทิชาดก (๓๑๓)
ว่าด้วยขันติวาทีดาบส
(เสนาบดีขอร้องขันติวาทีดาบสโพธิสัตว์ว่า)
{๕๕๐} [๕๕๐] ข้าแต่ท่านมหาวีระ ผู้ใดสั่งให้ตัดมือ ตัดเท้า หู และจมูก ของท่าน ท่านจงโกรธผู้นั้นเถิด อย่าได้ทำรัฐนี้ให้พินาศไปเลย
End of ๒. กัสสปมันทิยชาดก