พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · อนุโลมปัจจนียทุกัตติกปัฏฐาน
ปริยาปันนทุกกุสลัตติกนปริยาปันนทุกนกุสลัตติกะ เล่ม ๔๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๑๐–๓๒๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๑ ในอนุโลมปัจจนียทุกัตติกปัฏฐานมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖ อนุโลมปัจจนียทุกัตติกปัฏฐาน ปริยาปันนทุกกุสลัตติกนปริยาปันนทุกนกุสลัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๕ หน้า ๒๘๐–๒๘๔
ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
(บทที่มีอัพยากตมูล มี ๒ วาร)
๙๕. อรูปาวจรทุกะ ๑. กุสลติกะ
{๓๐๙} [๗๔] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นอรูปาวจร อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นอรูปาวจร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นอรูปาวจร อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นอรูปาวจร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่เป็นอรูปาวจร อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งไม่เป็นอรูปาวจร เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
(บทที่มีอัพยากตมูล มี ๒ วาร)
๙๖. ปริยาปันนทุกะ ๑. กุสลติกะ
{๓๑๐} [๗๕] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นอปริยาปันนะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นปริยาปันนะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นอปริยาปันนะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นอปริยาปันนะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่เป็นอปริยาปันนะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งเป็นปริยาปันนะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
(บทที่มีอัพยากตมูล มี ๒ วาร)
๙๗. นิยยานิกทุกะ ๑. กุสลติกะ
{๓๑๑} [๗๖] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นนิยยานิกะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นนิยยานิกะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นนิยยานิกะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นอนิยยานิกะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่เป็นนิยยานิกะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งเป็นอนิยยานิกะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
(บทที่มีอัพยากตมูล มี ๒ วาร)
๙๘. นิยตทุกะ ๑. กุสลติกะ
{๓๑๒} [๗๗] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นนิยตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นนิยตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นนิยตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นอนิยตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่เป็นนิยตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งเป็นนิยตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่เป็นนิยตะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งเป็นอนิยตะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
(บทที่มีอัพยากตมูล มี ๒ วาร)
๙๙. สอุตตรทุกะ ๑. กุสลติกะ
{๓๑๓} [๗๘] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นอนุตตระ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นสอุตตระ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นอนุตตระ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นอนุตตระ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่เป็นอนุตตระ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งเป็นสอุตตระ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
(บทที่มีอัพยากตมูล มี ๒ วาร)
๑๐๐. สรณทุกะ ๑. กุสลติกะ
{๓๑๔} [๗๙] สภาวธรรมที่ไม่เป็นกุศล ซึ่งไม่เป็นสรณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นกุศล ซึ่งเป็นอรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นอกุศล ซึ่งไม่เป็นสรณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอกุศล ซึ่งเป็นสรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
{๓๑๕} สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่เป็นอรณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นอรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่เป็นสรณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นอรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย{๓๑๖} ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๒ ”
(สหชาตวารก็ดี ... สัมปยุตตวารก็ดี เหมือนปฏิจจวาร)
{๓๑๗} [๘๐] สภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ชึ๋งเป็นอรณะ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่เป็นอรณะโดยอารัมมณปัจจัยสภาวธรรมที่เป็นอัพยากฤต ซึ่งเป็นอรณะ เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็นอัพยากฤต ซึ่งไม่เป็นสรณะ โดยอารัมมณปัจจัย{๓๑๘} ในอารัมมณปัจจัย มี ๒ วาร ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๒ ”
๑๐๐. สรณทุกะ ๒. เวทนาติกะ
{๓๑๙} [๘๑] สภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา ซึ่งไม่เป็นสรณะ อาศัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา ซึ่งเป็นสรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา ซึ่งไม่เป็นอรณะ อาศัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา ซึ่งเป็นสรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา ซึ่งไม่เป็นสรณะและที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา ซึ่งไม่เป็นอรณะ อาศัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนาซึ่งเป็นสรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓)สภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา ซึ่งไม่เป็นสรณะ อาศัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา ซึ่งเป็นอรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)ในเหตุปัจจัย มี ๔ วาร
[๘๒] สภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา ซึ่งไม่เป็นสรณะ อาศัยสภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา ซึ่งเป็นสรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
สภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา ซึ่งไม่เป็นสรณะ อาศัย
สภาวธรรมที่สัมปยุตด้วยอทุกขมสุขเวทนา ซึ่งเป็นสรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มี ๔ วาร ...
ในอวิคตปัจจัย ” ๔ ”
๑๐๐. สรณทุก ๓. วิปากติกะ
{๓๒๐} [๘๓] สภาวธรรมที่ไม่เป็นวิบาก ซึ่งไม่เป็นสรณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นวิบาก ซึ่งเป็นอรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
สภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก ซึ่งไม่เป็นสรณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก ซึ่งเป็นสรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก ซึ่งไม่เป็นสรณะ อาศัยสภาวธรรมที่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก ซึ่งเป็นอรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นวิบากและที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก ซึ่งไม่เป็นสรณะ อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นวิบากและที่ไม่เป็นเหตุให้เกิดวิบาก ซึ่งเป็นอรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
๑๐๐. สรณทุกะ ๔. อุปาทินนติกะ
{๓๒๑} [๘๔] สภาวธรรมที่ไม่ใช่อันตัณหาทิฏฐิยึดครอง และที่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน ซึ่งไม่เป็นสรณะ อาศัยสภาวธรรมที่อันตัณหาทิฏฐิยึดครอง และที่เป็นอารมณ์ของอุปาทาน ซึ่งเป็นอรณะ เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัยในเหตุปัจจัย มี ๑ วาร
จบ ปริยาปันนทุกกุสลัตติกนปริยาปันนทุกนกุสลัตติกะ