พระอภิธรรมปิฎก · ปัฏฐาน
นีวรณนีวรณสัมปยุตตทุกกุสลัตติกะ เล่ม ๔๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๓๗๕–๑๓๗๖ (ฉบับหลวง)มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕ นีวรณนีวรณสัมปยุตตทุกกุสลัตติกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๔๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๙๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๔)
ฉบับมหามกุฏฯ พิมพ์อรรถกถาไว้ในเล่มเดียวกับพระไตรปิฎก ข้อความในหน้านี้จึงมีอรรถกถาปนอยู่
ไทย (มหามกุฏฯ) เล่ม ๙๐ หน้า ๔๖๐–๔๖๑
นีวรณนีวรณสัมปยุตตทุกกุสลติกะ
(๔๘. นีวรณนีวรณสัมปยุตตทุกะ ๑. กุสลติกะ)
อกุศลบทปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๑๓๗๕] ๑. อกุศลธรรมที่เป็นทั้งนีวรณธรรม และนีวรณ-
สัมปยุตตธรรม อาศัยอกุศลธรรมที่เป็นทั้งนีวรณธรรม และนีวรณ-สัมปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
การนับจำนวนวาระในอนุโลม
[๑๓๗๖] ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ
ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ.
สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ปัญหาวาระก็ดี มี ๙ วาระ ทุกปัจจัย.
นีวรณนีวรณสัมปยุตตทุกกุสลติกะ จบ
นีวรณวิปปยุตตนีวรณิยทุกกุสลติกะ
(๔๙. นีวรณวิปปยุตตนีวรณิยทุกะ ๑. กุสลติกะ)
ปฏิจจวาระ
อนุโลมนัย
๑. เหตุปัจจัย
[๑๓๗๗] ๑. กุศลธรรมที่เป็นนีวรณวิปปยุตตนีวรณิยธรรมอาศัยกุศลธรรมที่เป็นนีวรณวิปยุตตนีวรณิยธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
๒. กุศลธรรมที่เป็นนีวรณวิปปยุตตอนีวรณิยธรรม
อาศัยกุศลธรรมที่เป็นนีวรณวิปปยุตตอนีวรณิยธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
การนับจำนวนวาระในอนุโลม
[๑๓๗๘] ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ
ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ.
สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ปัญหาวาระก็ดี พึงให้พิสดาร.
จบ นีวรณนีวรณสัมปยุตตทุกกุสลัตติกะ